عشق

کوهی غزلیات شماره ۱۴۴ - هر که جویای کریم آمد کرم می بایدش کوهی غزلیات شماره ۱۴۷ - آن ماه در آمد از درم دوش کوهی غزلیات شماره ۱۵۴ - سوختم از آتش رخسار مه رویان چو شمع کوهی غزلیات شماره ۱۵۷ - کار دنیا همه زرق است و فریب است صداع کوهی غزلیات شماره ۱۶۱ - باشد ز سرو قد تو خرم های باغ کوهی غزلیات شماره ۱۷۳ - دارد از جان و دل ما لعل او صد گونه رنگ کوهی غزلیات شماره ۱۸۵ - دلبرا جانب ارباب وفا بگشا چشم کوهی غزلیات شماره ۱۸۷ - گر چه چون پروانه از شمع وصالت سوختم بلند اقبال غزلیات شماره ۱ - نمی‌دانم چه شور است این ز عشق دوست در دل‌ها بلند اقبال غزلیات شماره ۶ - پریشان در ازل کردی تو از گیسوی خود ما را بلند اقبال غزلیات شماره ۷ - دیده در آینه گویا خط وخال خود را بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱ - گمانم اینکه دل دوست نیست مایل ما بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴ - با سر زلف تودارم کارها بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶ - جز رخ یار آتشی سوزنده باشد کی در آب بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹ - روشن چراغ کس نکند پیش آفتاب بلند اقبال غزلیات شماره ۳۲ - دل گشته در برم خون از طبع زودرنجت بلند اقبال غزلیات شماره ۳۴ - بی رخ وزلف تو روز ما سیه تر از شب است بلند اقبال غزلیات شماره ۴۲ - چشم من خواب ندارد به شب وخونبار است بلند اقبال غزلیات شماره ۴۹ - علی الصباح نظر بر رخ توفیروز است بلند اقبال غزلیات شماره ۵۱ - گفتم چه علاج است مرا گفت وصال است