عشق

بلند اقبال غزلیات شماره ۳۲۳ - گفتم این شور من ازچیست بگفت از نمکم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۲۶ - خیمه زدسلطان عشق اندر دلم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۲۷ - خیال رویتوبیرون نمی رودزدلم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۳۱ - زنده دور از روی آن سیمین تنم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۳۵ - شد وقت آنکز بی خودی وصفی ز دلداری کنم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۳۶ - گر توگوئی بت پرستم بت پرستی میکنم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۳۷ - همچو چشم آن صنم بی باده مستی می کنم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۳۸ - ز حال من خبرت نیست کز فراق تو چونم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۴۶ - ما کجا کی عاشق دلخسته ایم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۴۷ - ما عاشقان مست دل از دست داده ایم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵۶ - ساقی به یاد چشم وی برخیز وده جام میم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵۷ - آگه نیی که بیتو شب و روز چون کنیم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵۸ - کسی نشدخبر از حال ما که ما چونیم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۵۹ - دل به من گوید ز غم کز شهر در هامون رویم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۱ - روز است وآفتاب است شمع و چراغ جوئیم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۳ - نیست غم پروانه را از سوختن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۴ - پیش شمع عارضش پروانه می باید شدن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۵ - چه بد آغاز وسرانجام چه خواهدبودن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۶۶ - ای دل نیی عاشق برو بر خویشتن بهتان مزن بلند اقبال غزلیات شماره ۳۷۲ - شد ز آب چشمه چشم جویم روان به دامن