شماره ۱۳۲ - ببزم قرب چو دیدم میانهٔ من و دوست
شماره ۱۳۷ - دیگرم پروای خویش اندیشهٔ بیگانه نیست
شماره ۱۳۸ - مدام غیر غمم کس انیس و همدم نیست
شماره ۱۴۲ - ای جسم تو بگرفته ز جان باج لطافت
شماره ۱۵۴ - کارت ای یار بمن غیر ستمکاری نیست
شماره ۱۵۹ - اگر که خانه خمار دایمم وطن است
شماره ۱۶۵ - شاداب باغ دهر به آب محبت است
شماره ۱۶۸ - ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراج
شماره ۱۶۹ - با بت ساده نشستن که ثواتبست و مباح
شماره ۱۸۷ - آن که از دوست بجز دوست تقاضا دارد
شماره ۲۰۴ - ز جان خویش اگر عاشقان نظر گیرند
شماره ۲۰۵ - هر آنکو سر بخاک درگه پیر مغان دارد
شماره ۲۰۶ - چون بت من شانه بر زلف چلیپائی کشد
شماره ۲۰۷ - هر که با او آشنا شد خود ز خود بیگانه کرد
شماره ۲۱۱ - هر کس نه بعشق از سر اخلاص قدم زد
شماره ۲۱۷ - عاقبت دلا دیدی کار یار و من چون شد
شماره ۲۱۹ - تا لبم بوسه چند از تو دلارام نگیرد
شماره ۲۲۶ - چندانکه سیل دیده من بیشتر شود
شماره ۲۲۸ - ساقی چه باده بود که بر من حواله کرد
شماره ۲۲۹ - می بنوش اکنون که چون هنگام محشر میشود