عشق

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۰ - تو را با کسی هوای همدمی نیست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۳ - گلگون قبای من که بر ابرش برآمدست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۵ - پروانه گر ز خلق نهان درد و داغ داشت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۷ - گذشت دور گل و یار سوی باغ نرفت میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۷۹ - حیا گر ز عاشق به غایت خوش است میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۰ - بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۱ - ای دل اندر آتش غم، آه دردآلود چیست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۵ - زپا فتاده‌ام و سر بر آستانه اوست میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۷ - نداری غم،‌ دلم گر از تو ناخشنود می‌گردد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۸۸ - عشّاق که ترک ره دلدار گرفتند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۱ - دوش در بزم که لبهایت شراب‌آلوده بود؟ میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۳ - چو مرا به بزم بیند، زمیان کنار گیرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۵ - ز بس که شوق مرا برقرار نگذارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹۸ - بس که قاصد را بیازارد چو نام من برد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۰ - شب شوق بزم او رگ جانم گرفته بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۲ - نیم بسمل شدم از غمزه خودکامی چند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۴ - گر چنین خون دل از دیده دمادم گذرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۷ - مستی از لعل شراب آلود او معلوم شد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۸ - لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ می‌بارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۹ - نا کرده کار دلبر من دل به کین نهاد