شماره ۱۹۳ - صحرای دل ز آتش می شد حجاب سوز
شماره ۱۹۵ - حاصل ما از نوید وصل، پیغام است و بس
شماره ۱۹۸ - درین غمم که مباد از نگاه دم بدمش
شماره ۱۹۹ - چنان رفتم من بیاعتبار از خاطر شادش
شماره ۲۰۰ - ای خوش آن صید که آسوده ز جان دادن خویش
شماره ۲۰۱ - هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
شماره ۲۰۳ - مردم و جان به غم یار نهانی مشتاق
شماره ۲۰۷ - حرفی به تو از بیم سخنساز نگویم
شماره ۲۱۴ - ز من غافل چو گردد از غرور حسن، بد خویم
شماره ۲۱۵ - بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم
شماره ۲۱۶ - شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
شماره ۲۱۷ - از آستان او گله آلود میروم
شماره ۲۱۸ - ترسم گر از محبّت خویشش خبر کنم
شماره ۲۲۱ - چون نظر در خواب بر خورشید رخسارش کنم
شماره ۲۲۳ - گر از نوروز، نوشد ماتمم، خاطر مجوییدم
شماره ۲۲۴ - امشب می وصال، پیاپی کشیدهام
شماره ۲۲۵ - آگه از لذت غم تا من دیوانه شدم
شماره ۲۲۶ - از بس که بزم مهر و وفا گرم کردهام
شماره ۲۲۷ - از تو ای شمع، من سوخته خرمن سوزم
شماره ۲۲۸ - باز آتشی به جان بلاکش فکندهام