عشق

مولوی غزلیات غزل ۱۹۵۴ - عیش‌هاتان نوش بادا هر زمان ای عاشقان مولوی غزلیات غزل ۱۹۵۵ - ای زیان و ای زیان و ای زیان و ای زیان مولوی غزلیات غزل ۱۹۵۷ - هست عاقل هر زمانی در غم پیدا شدن مولوی غزلیات غزل ۱۹۶۰ - آفتابا بار دیگر خانه را پر نور کن مولوی غزلیات غزل ۱۹۶۱ - نوبهارا جان مایی، جان‌ها را تازه کن مولوی غزلیات غزل ۱۹۶۲ - یار خود را خواب دیدم، ای برادر دوش من مولوی غزلیات غزل ۱۹۶۳ - پرده بردار ای حیات جان و جان افزای من مولوی غزلیات غزل ۱۹۶۷ - ای تو را گردن زده آن تسخرت بر گردنان مولوی غزلیات غزل ۱۹۷۰ - مطربا بردار چنگ و لحن موسیقار زن مولوی غزلیات غزل ۱۹۷۱ - از دخول هر غری، افسرده‌یی، در کار من مولوی غزلیات غزل ۱۹۷۳ - موی بر سر شد سپید و روی من بگرفت چین مولوی غزلیات غزل ۱۹۷۵ - عشق شمس الدین‌ست، یا نور کف موسی‌‌‌ست آن؟ مولوی غزلیات غزل ۱۹۷۸ - ایها الساقی ادر کأس الحمیا نصف من مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۰ - یارکان رقصی کنید اندر غمم خوش‌تر ازین مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۱ - مطربا نرمک بزن، تا روح بازآید به تن مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۲ - گلسن بنده سنا یک غرضم یق اشدرسن مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۵ - صنما بیار باده، بنشان خمار مستان مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۶ - صنما به چشم شوخت، که به چشم اشارتی کن مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۸ - چه شکر داد عجب یوسف خوبی به لبان مولوی غزلیات غزل ۱۹۸۹ - جنتی کرد جهان را ز شکر خندیدن