شماره ۱۳ - پارم گل و لاله بستر و بالین بود
شماره ۱۲ - هستم ز کوی آن بت گل پیرهن جدا
شماره ۱۷ - حیف از تو ای پری که شوی یار با رقیب
شماره ۲۴ - در موسمی که خیمه زند در چمن سحاب
شماره ۲۶ - گلستان خرم است و گل ببار است
شماره ۲۸ - نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است
شماره ۲۹ - مر مکش که ترا می کنند خلق ملامت
شماره ۳۳ - این چین فکنده در جبین کیست
شماره ۵۰ - بی قرارم از فراق یار یار من کجاست
شماره ۸۳ - مرا خاطر از آن بی غم نباشد
شماره ۹۳ - خوش آنکه شب غمم سر آید
شماره ۹۷ - غنچه و سرو کار آن قد و دهن نمی کند
شماره ۱۰۲ - نه مهر، خوبی روی ترا نه مه دارد
شماره ۱۰۳ - مگر از سینه ی من دل برآید
شماره ۱۱۱ - کی به من رحم دگر خواهی کرد
شماره ۱۱۳ - شوخی که آشنا بکسی غیر ما نبود
شماره ۱۱۸ - هرگز به دلم یاد تو ای ماه نیامد
شماره ۱۳۱ - گلعذاران نگار من نگرید
شماره ۱۴۵ - بهار آمد و یار کسی نمیآید
شماره ۱۴۹ - جلوه که آن تازه جوان می کند