شماره ۱۳۵ - زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشید
شماره ۱۴۱ - اول عشق است، جای بیوفاییها نبود
شماره ۱۴۴ - دل چون ز بیوفایی او یاد میکند
شماره ۱۴۷ - بار غم سنگیندلان بر جان غمفرسا نهند
شماره ۱۵۴ - ... اهی چنین باشد
شماره ۱۵۷ - گل خون بر سر خار مژهام تیز آمد
شماره ۱۶۲ - بیمار غم از مردن، اندیشه بسی دارد
شماره ۱۶۳ - هر طرف از تو دل سوخته داغی دارد
شماره ۱۶۹ - از بس که دایم بیگنه آزردهام از یار خود
شماره ۱۷۶ - چندان شب غم آه دل تنگ برآورد
شماره ۱۷۷ - شرح الم دوری، در خامه نمیگنجد
شماره ۱۸۲ - ره غلط کرده خیالش به دل ریش آمد
شماره ۱۸۷ - گر بشنوم که سوی رقیبان روی دگر
شماره ۱۹۸ - درین غمم که مباد از نگاه دم بدمش
شماره ۲۰۱ - هر لحظه مرا ذوق محبّت برد از هوش
شماره ۲۱۳ - گرم آمدم سوی تو و افسرده میروم
شماره ۲۱۵ - بس که هر لحظه فریبی به زبان دگرم
شماره ۲۱۶ - شب به مستی گله چندان ز عتابش کردم
شماره ۲۱۸ - ترسم گر از محبّت خویشش خبر کنم
شماره ۲۱۹ - دوش مستی را همآغوش جنون میساختم