غنایی

ابوالحسن فراهانی رباعیات شماره ۱۲۲ - چون خواهم دل ز دلستان برگیرم ابوالحسن فراهانی مفردات شماره ۱۷ - در مجلس ما دیده بی گریه خونین بابافغانی غزلیات شماره ۱۰ - شکسته شد دل و شادست جان خسته ی ما بابافغانی غزلیات شماره ۳۱ - بسوی من نظر مهر نیست ماه مرا بابافغانی غزلیات شماره ۳۳ - آنکه بتیزی زبان نرم کند ادیب را بابافغانی غزلیات شماره ۵۳ - خیز و چراغ صبح کن ماه تمام خویش را بابافغانی غزلیات شماره ۵۸ - من از سوز جگر دارم دل و جان در خطر امشب بابافغانی غزلیات شماره ۵۹ - دل از نظاره ی آن گلعذارم گلشنست امشب بابافغانی غزلیات شماره ۶۴ - گل گل رخت ز دیده ی نمناک من شکفت بابافغانی غزلیات شماره ۶۵ - دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت بابافغانی غزلیات شماره ۶۷ - باز آن رخ شکفته عرقناک بهر چیست بابافغانی غزلیات شماره ۷۰ - پیش تو ناز سروسهی جز نیاز چیست بابافغانی غزلیات شماره ۹۰ - از سرمه، نرگست همه رنگ حنا گرفت بابافغانی غزلیات شماره ۱۰۳ - دوا خواهم ز تو ادراکم اینست بابافغانی غزلیات شماره ۱۱۰ - ترک من جانب صحرا پی نخجیر شدست بابافغانی غزلیات شماره ۱۱۳ - عاشقان را در سر شوریده سودا آتشست بابافغانی غزلیات شماره ۱۱۵ - سرو من زلف پریشان بر رخ گلگون شکست بابافغانی غزلیات شماره ۱۲۱ - دمی که آن گل خندان بقصد خون منست بابافغانی غزلیات شماره ۱۳۶ - از گلم گلها شکفت و از مزارم لاله خاست بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۸ - مرغ دلم به حلقه ی مویی نهاده رخ