شماره ۴۳۱ - کامم ز جهان گوهر نایاب برآمد
شماره ۴۵۱ - اضطراب شعله را داغم به گلخن می دهد
شماره ۴۵۶ - ز می به آب فتادن مرا زیان دارد
شماره ۴۶۹ - چشم توام ز هوش تهیدست می کند
شماره ۴۷۴ - به دست آیینه از عکس رخش گلدسته را ماند
شماره ۵۱۱ - بهار رفته ز بس دلپذیر می آید
شماره ۵۱۴ - باده در جام خمار من دلگیر کنید
شماره ۵۲۱ - نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند
شماره ۵۲۸ - بر رخت راه نگاه از گلستان بیرون رود
شماره ۵۴۷ - سرشک شوق تو آبی به جوی ما آورد
شماره ۵۵۴ - به هر چمن که دلم با فغان درون آید
شماره ۵۶۳ - از خون خویش می به ایاغ تو می کنند
شماره ۵۸۰ - از قفای زلف مشکین تو عنبر می دود
شماره ۵۹۶ - در سر کوی تو جمعند پریشانی چند
شماره ۶۲۳ - خوش آن نسیم کزان زلف مشکسود آید
شماره ۶۴۰ - از غم هرکسی این سوخته تن می لرزد
شماره ۷۰۶ - درون کاسه ی سر دارم از جنون آتش
شماره ۷۲۹ - زهی ز نور جبین تو در حجاب چراغ
شماره ۷۳۰ - از سرم کی می رود هرگز برون سودای داغ
شماره ۷۵۰ - ز باغ رفتی و گشتم کباب خنده ی گل