غنایی

سلیم تهرانی رباعیات شماره ۴۱ - ای آن که مسیح آنچه مجمل دارد سلیم تهرانی رباعیات شماره ۶۱ - ای بزم ترا ساغر می مجمره سوز سلیم تهرانی رباعیات شماره ۷۰ - ای شاخ گل این حسن قبولت نازم جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۱ - تا گشته است پای خم آرامگاه ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۴ - نیست باکی زآتش سودا دل شوریده را جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۱ - ز سوزنامهٔ من سوخت بال و پر کبوتر را جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۴ - غیر رسوایی چه حاصل از بیان ما به ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۷۸ - تا زنده ام بود غم عشقش هوس مرا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۰۵ - چشم او آشیانهٔ دل ما جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۳۱ - نباشد مامنی چون پیکر ما عشق سرکش را جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۳۹ - شب خیالم به خواب دید ترا جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۷۲ - خط پشت لب میگون تو عنوان گل است جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۷۷ - رفتن زخود به دشت جنون هادی من است جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۷۸ - آرامم از خط تو رمیدن گرفته است جویای تبریزی غزلیات شماره ۱۸۷ - بسکه گرد کلفتش بسته است راه از شش جهت جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۳۱ - بیا که موسم جوش بهار ییلاق است جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۴۰ - نهادی بر دلم ای نازنین دست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۴۱ - از رفتنش به خاک چمن تا کمر نشست جویای تبریزی غزلیات شماره ۲۹۴ - جوش اشکم از شفق بر آسمان خوناب ریخت جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۲۸ - چو با تو کار دل ای ماهپاره افتاده است