غنایی

جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۴۷ - سرگرانی زلف جانان با خط شبرنگ داشت جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۵۹ - چشم دل بگشا که جوش حسن اوست جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۸۶ - مرا خون دل از دست جانانه ای است جویای تبریزی غزلیات شماره ۳۹۸ - با صفای سینه دایم توامانم همچو صبح جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۱۱ - لبت از خود شراب می طلبد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۱۶ - مشو دل تنگ چون از عارضش خط سر برون آرد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۱۷ - مهر را آن حسن سرکش گرم بیتابی کند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۲۲ - دعای صبح محرومان هم آغوش اثر خیزد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۳۶ - باطنم را روشنی از عشق بی اندازه شد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۵۹ - کردی چو کباب ستم عشوه گری چند جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۷۳ - هر کس ز تو چشم کام دارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۸۷ - سراپا را چو در رخت زمردفام می پیچد جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۹۷ - ز فریادم نه بیجا کوهسار آهنگ بردارد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۴۲ - به ره طرح چمن پیوسته رخسار تو می ریزد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۵۳ - آنچه از بوسی بر آن لبهای شیرین می رود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۶۸ - دلها بسی بر آتش حسنش سپند شد جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۷۹ - زچشمم جز سرشک لعل گون بیرون نمی آید جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۴ - بی تو دل در خوردن غم مرغ آتشخوار بود جویای تبریزی غزلیات شماره ۵۸۸ - غنچه تا بگشود لب، خونین دلم آمد بیاد جویای تبریزی غزلیات شماره ۶۰۱ - باز دل زآتش سودای تو درمی گیرد