بخش ۸ - گوهرشاد
شماره ۳۱ - چو رویت بود اگر میداشت خورشید جهان آرا
شماره ۳۹ - درون غنچه دل خار خاری کردهام پیدا
شماره ۴۸ - نگارم در کنار و ساغر می بر لبست امشب
شماره ۵۹ - از صحن کعبه ساحت میخانه خوشتر است
شماره ۶۱ - جور خوبان غمزدای جان غمناک من است
شماره ۶۶ - گلی و گل رخی تا در چمن هست
شماره ۷۰ - آنکه درمان دل خسته عالم با اوست
شماره ۷۶ - منم که داغ عزیزان هر دیارم سوخت
شماره ۸۶ - به ناله صبحدمم بلبل خوش الحان گفت
شماره ۹۴ - نه صیدی جان برد از صیدگاه چشم فتانت
شماره ۹۸ - با بلبل مسکین گل و بیداد و دگر هیچ
شماره ۱۰۱ - گشاید از در میخانه هر در کاسمان بندد
شماره ۱۱۰ - دوش در طرف چمن بلبلی افغان میکرد
شماره ۱۳۰ - از دم باد صبا بوی کسی میآید
شماره ۱۶۰ - گرنه ز بیوفایی گل یاد میکند
شماره ۱۶۷ - گشت مرغی زخمی تیری دلم آمد بیاد
شماره ۱۸۸ - گیرم که بر آن عارض گلگون نگرد کس
شماره ۲۱۵ - ترک سر کردم ز جیب آسمان سر بر زدم
شماره ۲۴۵ - لطف از اول داشت یار من بمن