فلسفه

وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۱۴ - باده کو تا خرد این دعوی بیجا ببرد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۱۷ - خواهم آن عشق که هستی ز سرما ببرد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۳۵ - گل چیست اگر دل ز غم آزاد نباشد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۳۶ - به راز عشق زبان در میان نمی‌باشد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۵۶ - بتان که اهل تعلق به قید شان بندند وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۶۱ - گر چه می‌دانم که می‌رنجی و مشکل می‌شود وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۶۲ - شهر، بیم است کزین حسن پرآشوب شود وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۷۱ - اغیار را آسان کشد عاشق چو ترک جان کند وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۷۷ - کجا در بزم او جای چو من دیوانه‌ای باشد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۷۹ - عشق گو بی عزتم کن ، عشق و خواری گفته‌اند وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۹۳ - هرگز به غرض عشق من آلوده نگردد وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۲۰ - آیین دستگیری ز اهل جهان نیاید وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۲۱ - که جان برد اگر آن مست سرگران بدرآید وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۲۷ - عزلت ما شده سر تاسر دنیا مشهور وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۳۱ - ای دل بی جرم زندانی، تو در بندی هنوز وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۳۷ - ای دل به بند دوری او جاودانه باش وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۳۸ - عشق می‌فرمایدم مستغنی از دیدار باش وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۳۹ - تن اگر نبود ز نزدکان چو شد گو دور باش وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۴۱ - روزی این بیگانگی بیرون کند از خوی خویش وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۶۰ - مستغنی است از همه عالم گدای عشق