غزل ۱۴۷۰ - چون به حیرت زدگان است مرا روی سخن
غزل ۱۴۷۱ - عمر بگذشت و هوس در دل ما نیمرس است
غزل ۱۴۷۲ - خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش است
غزل ۱۴۷۶ - هر چه جز گوهر عشق است درین بحر کف است
غزل ۱۴۷۹ - در بهاران سر مرغی که به زیر بال است
غزل ۱۴۸۳ - دل ز خال لب منظور گرفتن ستم است
غزل ۱۴۸۶ - زنگ آیینه من صحبت بیدردان است
غزل ۱۴۸۷ - (جسم زاری است که با آه به هم پیچیده است
غزل ۱۴۸۸ - از گرانخوابی ما عمر سبک جولان است
غزل ۱۴۹۰ - گر چه رویش ز لطافت ز نظر پنهان است
غزل ۱۴۹۳ - خلوت فکر، پریخانه خاموشان است
غزل ۱۵۰۱ - عشق سرمایه تسکین دل زار من است
غزل ۱۵۰۴ - موج سنبل ز پریشانی پرواز من است
غزل ۱۵۰۵ - شور دریای سخن از دل پر جوش من است
غزل ۱۵۰۷ - دخل و تحسین بجا باعث احیای من است
غزل ۱۵۰۸ - تا جنون انجمن افروز دل خونین است
غزل ۱۵۰۹ - عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست
غزل ۱۵۱۰ - چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست
غزل ۱۵۱۱ - چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست
غزل ۱۵۱۲ - شوق را شهپر توفیق سبکباری توست