غزل ۲۱۹۶ - در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟
غزل ۲۱۹۷ - ایام بهاران سبک از دیده ما رفت
غزل ۲۱۹۹ - از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت
غزل ۲۲۰۲ - ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت
غزل ۲۲۰۳ - چرخ در تاب از تحمل ماست
غزل ۲۲۰۶ - تا سپهر کبود سیارست
غزل ۲۲۰۷ - سبزه جوی شهد، نیشترست
غزل ۲۲۰۸ - دولت روزگار درگذرست
غزل ۲۲۰۹ - سر زهاد خشک بی شورست
غزل ۲۲۱۰ - در دل هر که ذوق شبگیرست
غزل ۲۲۱۲ - ظلم فریادی از ضعیفان است
غزل ۲۲۱۳ - عشق سلطان و عقل دهقان است
غزل ۲۲۱۴ - سفر اهل شوق در وطن است
غزل ۲۲۱۹ - لطف و قهر زمانه هر دو یکی است
غزل ۲۲۲۰ - آب خضر و می شبانه یکی است
غزل ۲۲۲۱ - عقل را گوشه سرایی هست
غزل ۲۲۲۲ - در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است
غزل ۲۲۲۵ - موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست
غزل ۲۲۳۳ - مرا از تیره بختی شکوه بیجاست
غزل ۲۲۳۴ - کجا میل کبابم در شراب است؟