غزل ۲۳۳۷ - می خورد با دیگران مستانه بر ما بگذرد
غزل ۲۳۴۲ - جان مشتاقان زکوی دلستان چون بگذرد؟
غزل ۲۳۴۴ - خط لب لعل ترا بی آب نتوانست کرد
غزل ۲۳۴۵ - چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد
غزل ۲۳۴۶ - چرخ زنگاری مرا غمناک نتوانست کرد
غزل ۲۳۴۷ - در غبار خط همان زلفش بود جویای دل
غزل ۲۳۴۸ - چاره غفلت دل آگاه نتوانست کرد
غزل ۲۳۵۰ - تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد
غزل ۲۳۵۱ - آنچه روی سخت من با سیلی استاد کرد
غزل ۲۳۵۲ - مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد
غزل ۲۳۵۶ - هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد
غزل ۲۳۵۸ - خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد
غزل ۲۳۵۹ - هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد
غزل ۲۳۶۱ - هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد
غزل ۲۳۶۲ - دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد
غزل ۲۳۶۴ - صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد
غزل ۲۳۶۵ - سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد
غزل ۲۳۶۷ - خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد
غزل ۲۳۷۰ - دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد
غزل ۲۳۷۳ - شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد