غزل ۲۲۸۹ - نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح
غزل ۲۲۹۰ - منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح
غزل ۲۲۹۳ - زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح
غزل ۲۲۹۴ - آفاق را کند به نفش مشکبار صبح
غزل ۲۳۰۱ - مهره مارست مهر، مار گزیده است صبح
غزل ۲۳۰۴ - دردمندی کرد بر من شربت دیدار تلخ
غزل ۲۳۰۵ - مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخ
غزل ۲۳۰۸ - مکن ز باده لعلی لب چو مرجان سرخ
غزل ۲۳۰۹ - وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخ
غزل ۲۳۱۷ - بر دل خود هر که چون فرهاد کوه غم نهاد
غزل ۲۳۱۸ - مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یاد
غزل ۲۳۲۱ - رغبت می را کند چندان که نوشیدن زیاد
غزل ۲۳۲۳ - غم ز دل بیرون مرا کی باده احمر برد؟
غزل ۲۳۲۴ - رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم برد
غزل ۲۳۲۵ - از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟
غزل ۲۳۲۷ - هر که با خود درد و داغ دلستان را می برد
غزل ۲۳۲۸ - زلف مشکین را چرا آن نازپرور می برد؟
غزل ۲۳۲۹ - جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد
غزل ۲۳۳۳ - چشم خونبارم گرو ز ابر بهاری می برد
غزل ۲۳۳۴ - وسعت مشرب زدل اندیشه فردا نبرد