غزل ۳۲۸۸ - غنچه باغ حیا سر به گریبان خندد
غزل ۳۲۹۳ - دل آسوده طمع هر که ز دنیا دارد
غزل ۳۲۹۶ - از ترشرویی ما خاک چه پروا دارد؟
غزل ۳۳۰۵ - حسن در خانه زین جلوه دیگر دارد
غزل ۳۳۰۶ - رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟
غزل ۳۳۰۸ - در خور مزد فلک کار به آدم دارد
غزل ۳۳۰۹ - بحر هر چند به بر همچو حبابم دارد
غزل ۳۳۱۳ - سالک امید نجات از دل روشن دارد
غزل ۳۳۱۵ - لب لعل تو اگر جام شرابی دارد
غزل ۳۳۱۶ - هر که چون زانوی خود آینه داری دارد
غزل ۳۳۱۹ - گوشه گیری که لب نان حلالی دارد
غزل ۳۳۲۰ - هر کف خاک ز احسان تو جانی دارد
غزل ۳۳۲۵ - پاس اندوه دل تنگ نگه می دارد
غزل ۳۳۲۶ - نه همین فکر مرا روز به من نگذارد
غزل ۳۳۲۷ - دل و دین و خرد و هوش مرا صهبا برد
غزل ۳۳۲۸ - سرو را شیوه رفتار تو از جا ببرد
غزل ۳۳۲۹ - دل محال است ز ما عشوه دنیا ببرد
غزل ۳۳۳۰ - هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد
غزل ۳۳۳۲ - هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبرد
غزل ۳۳۳۶ - چه عجب تیر خدنگ تو گر از دل گذرد؟