غزل ۳۳۳۸ - کلفت از مردم آزاده شتابان گذرد
غزل ۳۳۳۹ - روز و شب بر من مهجور به تلخی گذرد
غزل ۳۳۴۰ - پای بر چرخ نهد هر که ز سر می گذرد
غزل ۳۳۴۱ - روزگار طرب و نوبت غم می گذرد
غزل ۳۳۴۲ - از میان تیغ برآورد که زمان می گذرد
غزل ۳۳۴۶ - خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرد
غزل ۳۳۴۸ - نوبهارست سرانجام زری باید کرد
غزل ۳۳۵۴ - حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کرد
غزل ۳۳۵۶ - قطع امید ازان موی کمر نتوان کرد
غزل ۳۳۵۷ - دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفت
غزل ۳۳۶۰ - برق را در نظر آور به خس و خار چه کرد
غزل ۳۳۶۴ - از دو عالم دل اگر رو به سویدا می کرد
غزل ۳۳۶۹ - از خموشی دل روشن گهران آب خورد
غزل ۳۳۷۱ - اوست عاقل که درین غمکده صهبا نخورد
غزل ۳۳۷۲ - جان ما تاب زهر زلف پریشان نخورد
غزل ۳۳۷۴ - زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟
غزل ۳۳۷۶ - اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیرد
غزل ۳۳۷۸ - کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟
غزل ۳۳۷۹ - تا دلی از کف ارباب وفا می گیرد
غزل ۳۳۸۲ - عشق اول به دل سوخته آدم زد