غزل ۳۳۸۸ - گوهر عکس لبش گر به شراب اندازد
غزل ۳۳۹۱ - اشک را دیده من گوهر غلطان سازد
غزل ۳۳۹۳ - صبر را زمزمه من سفری می سازد
غزل ۳۳۹۴ - سینه را تیره هوا و هوسی می سازد
غزل ۳۳۹۷ - در حریمی که گل روی ایاغ افروزد
غزل ۳۴۰۲ - دل اگر از سر اخلاص ز جا برخیزد
غزل ۳۴۰۴ - در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزد
غزل ۳۴۰۵ - منعم از خواب عدم تیره روان برخیزد
غزل ۳۴۰۶ - نه ز می خوردن ما شور و شری برخیزد
غزل ۳۴۰۹ - زنگ غفلت ز دل من نگران می خیزد
غزل ۳۴۱۲ - زین سعادت که ز بال و پر ما می ریزد
غزل ۳۴۱۳ - صبر هر چند به دل رنگ حضر می ریزد
غزل ۳۴۱۴ - محو دیدار تو راحت ز الم نشناسد
غزل ۳۴۱۵ - چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟
غزل ۳۴۱۶ - تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟
غزل ۳۴۱۷ - کوهکن کیست به گرد من شیدا برسد؟
غزل ۳۴۲۰ - چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسد
غزل ۳۴۲۱ - بی تب و تاب به مخمور شرابی نرسد
غزل ۳۴۳۱ - پیر گردیدی و کشت املت زرد نشد
غزل ۳۴۳۲ - صاف با ما دل آن شعله بیباک نشد