فلسفه

بابافغانی غزلیات شماره ۱۴۲ - هر زمان از عشق پاک آن شوخ با من خوشترست بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۱ - من بنده ی حسنی که نشانش نتوان یافت بابافغانی غزلیات شماره ۱۵۶ - دو هفته ییکه حریفی درین سرای سپنج بابافغانی غزلیات شماره ۱۶۶ - دمبدم در عاشقی دل را زیانی می شود بابافغانی غزلیات شماره ۱۷۳ - خزان آمد گریبان را برندی چاک خواهم کرد بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۰ - تا رخت را سبزه در گلبرگ تر پنهان بود بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۹ - خزان رسید و گلستان به آن جمال نماند بابافغانی غزلیات شماره ۱۹۷ - چه شد که از همه جا بوی درد می آید بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۱ - آمد بهار و دل بمی و جام تازه شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۶ - کنون که باد خزان فرش لعل فام کشید بابافغانی غزلیات شماره ۲۶۰ - از توبه ی من دیر مغان بیت حزن شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۸۴ - ساقی بیا که روز برفتن شتاب کرد بابافغانی غزلیات شماره ۲۹۷ - تا کی کسی بزهد و لب خشک خو کند بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۱ - زین بحر نیلگون دم آبی ندید کس بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۳ - هیچ دولت تا ابد باقی نمی ماند بکس بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۴ - آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بس بابافغانی غزلیات شماره ۳۵۵ - دل از عیش جهان کندیم و ذوق باده ی نابش بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۸ - تا بکی در کنج خلوت گرد بیحاصل خوریم بابافغانی غزلیات شماره ۴۲۱ - رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیم بابافغانی غزلیات شماره ۵۱۱ - ای دل متاع جان به خرابات برده به