فلسفه

سعیدا غزلیات شماره ۱۷۶ - از ره عیش و نشاط، ای چرخ گردیدن نداشت سعیدا غزلیات شماره ۱۷۹ - دیده ای کان صبح را در خواب یافت سعیدا غزلیات شماره ۱۸۱ - گر ز عالم داد یا بیداد یا بر باد رفت سعیدا غزلیات شماره ۱۸۷ - هر که آمد عمر خود را صرف سامان کرد و رفت سعیدا غزلیات شماره ۱۹۴ - به بستن کمرش نیست آن میان باعث سعیدا غزلیات شماره ۱۹۸ - دور است و همین باغ و بهاری و دگر هیچ سعیدا غزلیات شماره ۱۹۹ - از دم تیغ قضا شیر مکیده است صبح سعیدا غزلیات شماره ۲۰۴ - چو دید جسم مرا جای آرمیدن، روح سعیدا غزلیات شماره ۲۰۵ - به گوش عرش ز حق می رسد به لفظ فصیح سعیدا غزلیات شماره ۲۰۷ - بندی چرا میان عداوت به کین چرخ؟ سعیدا غزلیات شماره ۲۱۲ - شیخ گر از سنت و فرضانه می یابد مراد سعیدا غزلیات شماره ۲۱۵ - چون من بلندنظر گاه گاه می افتد سعیدا غزلیات شماره ۲۲۱ - ز بس بر سر خیال آن گل رخسار می گردد سعیدا غزلیات شماره ۲۳۱ - کسی ز سر میانش کجا خبر دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۳۵ - من از تخمین خاطر گفتمش چون مو کمر دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۳۷ - به هنگام دعا زاهد نظر بر آسمان دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۰ - عالم ز خرابی سر تدبیر ندارد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۲ - چه غم آن مهر پیکر از چنان و از چنین دارد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۷ - جهان تو را به سر انکسار می آرد سعیدا غزلیات شماره ۲۴۸ - صبحدم از شب وصل تو اثر می آرد