شماره ۱۱۳ - شادی هر دو جهان از دل غمگین من است
شماره ۱۱۵ - آنچه در شش جهات گردون است
شماره ۱۲۱ - آن [چشم] دل سیه که [زمامم] گرفته است
شماره ۱۲۷ - غم دماغم را پریشان کرده است
شماره ۱۲۹ - نگاه شوخ [و] دل ساده روبرو شده است
شماره ۱۳۲ - عندلیب روح را تن آشیان گردیده است
شماره ۱۳۷ - جنت ز سر کوی تو یک صحن خرابی است
شماره ۱۳۸ - دلم به تیر ملامت نشانهٔ عجبی است
شماره ۱۳۹ - گریه در بزم یار، بی ادبی است
شماره ۱۴۴ - چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است
شماره ۱۴۵ - کرم عام تو با محرم و بیگانه یکی است
شماره ۱۴۶ - فلک بر سر بی سران پرچمی است
شماره ۱۵۰ - نگشت کار ز بخت سیاهتاب، درست
شماره ۱۵۵ - می از انگور شد میخانه از کیست؟
شماره ۱۶۴ - ز عالمش چه خبر آن که او پریشان نیست
شماره ۱۶۶ - کار اهل الله را طعن از کسی زیبنده نیست
شماره ۱۶۷ - عاشقان را رخصت دیدار آن مه پاره نیست
شماره ۱۶۸ - منظور من جز او چه بود در نظر که نیست
شماره ۱۶۹ - نیست روزی که این منادی نیست
شماره ۱۷۰ - بجز از بخل در این دور زمان چیزی نیست