فلسفه

سعیدا غزلیات شماره ۲۵۹ - کام تا هست تو را کامروا نتوان کرد سعیدا غزلیات شماره ۲۶۴ - آنچه قسمت کرده هر کس روزی خود می خورد سعیدا غزلیات شماره ۲۶۷ - رخش روزی که طعن رنگ با لعل بدخشان زد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۱ - مکن باور که نفس از جا ز سستی برنمی خیزد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۴ - خوش آن روزی که سر در راه آن ناآشنا باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۶ - شوم دیوانه اش مجنون به من گر همسفر باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۷۸ - مروت های گردون جور و احسانش ستم باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۰ - اگر آن مه برآید صبح صادق، شام من باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۱ - هر آن تنی که گرفتار پیرهن باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۲ - می تلخ و چمن پرگل، ساقی نمکین باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۴ - گر مطلب تو جنگ است صلح و صفا چه باشد سعیدا غزلیات شماره ۲۸۸ - نقاش طرح صورت آن را چسان کشد سعیدا غزلیات شماره ۲۹۰ - از خود گذشته منت دوران نمی کشد سعیدا غزلیات شماره ۲۹۴ - خارخار دل کجا در دیدهٔ ما می خلد سعیدا غزلیات شماره ۲۹۶ - باز تا در چمن آن سرو خرامان آمد سعیدا غزلیات شماره ۳۰۷ - آن که پشت دست رد بر نقره و زر می زند سعیدا غزلیات شماره ۳۱۲ - هر کس نظر به سوی تو از دور می کند سعیدا غزلیات شماره ۳۱۵ - آن ماهوش که در همه جا جلوه می کند سعیدا غزلیات شماره ۳۱۷ - کسان که سود و زیان را در این جهان دانند سعیدا غزلیات شماره ۳۱۹ - شیشه و پیمانه و دل غم ز هم کم می کنند