قناعت

صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۶۹ - دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۷۵ - گر چه ما را نیست بر روی زمین ویرانه ای صائب تبریزی غزلیات غزل ۳۷۸ - ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش را صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۰۳ - ز روی لاله گون متراش خط عنبرافشان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۱ - به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۶۹ - نعمت الوان دنیا مایه دردسرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۸۱ - پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترست صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۹۶ - نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۹۹۹ - چار دیوار قفس عشرت سرای ما بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۰۱۶ - هر که شد با درد قانع از مداوا فارغ است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۴۵۵ - خط شبرنگ کز او حسن بتان از خطرست صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۳۴ - منم که معنی بیگانه آشنای من است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۴۳ - مرا به سیل سبکسیر رشک می آید صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۷۷۳ - سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی است صائب تبریزی غزلیات غزل ۱۹۰۲ - رخساره ترا ز عرق دیده بان بس است صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۱۷۹ - هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۲۵۶ - زیر بال است پناهی که مراست صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۴۷۴ - ناله ای گیراتر از چنگ عقابم داده اند صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۳۳ - کجا پروای ما سرگشتگان آن مه جبین دارد؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۲۹۶۲ - فروغ دل مرا از نور مهر و مه غنی دارد