غزل ۲۵۵ - دل اسیر حلقهٔ آن زلف چون زنحیر شد
غزل ۲۷۹ - رخ تو به جز جور و خواری نداند
غزل ۲۸۵ - دلبران جمله غلام لب چون نوش تواند
غزل ۲۹۸ - کرا بر تو فرستم که شرح حال کند؟
غزل ۳۰۴ - در آن شمایل موزون چو دل نگاه کند
غزل ۳۲۴ - همیشه تا تن من برقرار خواهد بود
غزل ۳۲۵ - تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟
غزل ۳۴۰ - خسروم با لب شیرین به شکار آمده بود
غزل ۳۶۰ - برین دل هر دم از هجر تو دیگر گونه خار آید
غزل ۳۶۲ - گر آن کاری که من دانم بر آید
غزل ۳۷۳ - باز پیوند، که دوری به نهایت برسید
غزل ۳۸۱ - بگشای ز رخ نقاب دیدار
غزل ۳۸۸ - یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسر
غزل ۳۹۱ - دلبر من بر گذشت همچو بهاری دگر
غزل ۴۰۳ - صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیر
غزل ۴۰۵ - صاحب روی خوب و زلف دراز
غزل ۴۱۰ - ما در به روی خلق فرو بستهایم باز
غزل ۴۲۴ - دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش
غزل ۴۵۷ - ای به خار هجر ما را سفته دل
غزل ۴۶۳ - بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هست