رشیدالدین میبدی : ۲- سورة البقره
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی اقوال مفسّران مختلف است در سبب نزول این
قوله تعالى إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی اقوال مفسّران مختلف است در سبب نزول این آیت، بعضى گفتند چون رب العالمین منافقان را مثل زد که مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ ناراً و گفت أَوْ کَصَیِّبٍ مِنَ السَّماءِ منافقان گفتند این نه سخن خداست که اللَّه تعالى از آن بزرگوارتر است که چنین مثل زند فانزل اللَّه هذه الآیة. و گفتهاند سبب نزول آنست که جهودان در قرآن ذکر عنکبوت و مگس شنیدند و ذلک فى قوله تعالى مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ... فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح امیر یوسف بن ناصرالدین
کاشکی کردمی از عشق حذر وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۱۵ - موضع پاکان
غیاث الدین محمد منبع فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۹ - گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟
گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟ رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتح
شمس دین ، صورت ، بو الفتح جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - اهل عالم جب به سوز عشق دل افسرده اند
اهل عالم جب به سوز عشق دل افسرده اند واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۷۱ - شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند
شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١۵٢ - وله
تا زمان باشد کسی را در زمان سروری قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ - در جواب قصیدهٔ حکیم سوزنی
آمد به برم دوش یکی ساده پسر بر سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراش
بت قالب تراش سیم غبغب سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۶ - سنگ زن
سنگ زن امرد ز دستم خورد چندین زخم ها فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۳۸ - تو سروری سرفرازی بر تو ختم است
تو سروری سرفرازی بر تو ختم است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۶۷ - رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست
رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۰۸ - تا به کی ای شکر چو تن بیدل و جان فغان کنم؟
تا به کِی ای شِکَر چو تَنْ بیدل و جانْ فَغان کُنم؟ مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۰۴ - گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت
پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۸۲ - ترکش دوز
چون کمان آن شوخ ترک شد روز باشد گوشه گیر امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۱۰ - دلبر من دوش که مهمان رسید
دلبر من دوش که مهمان رسید سعیدا : غزلیات
شماره ۳۴۱ - نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آید
نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آید طغرل احراری : غزلیات
شماره ۲۱۷ - حافظت از چشم بد بادا خداوند تعال
حافظت از چشم بد بادا خداوند تعال
۳ - النوبة الثانیة: قوله تعالى إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی اقوال مفسّران مختلف است در سبب نزول این
قوله تعالى إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیِی اقوال مفسّران مختلف است در سبب نزول این آیت، بعضى گفتند چون رب العالمین منافقان را مثل زد که مَثَلُهُمْ کَمَثَلِ الَّذِی اسْتَوْقَدَ ناراً و گفت أَوْ کَصَیِّبٍ مِنَ السَّماءِ منافقان گفتند این نه سخن خداست که اللَّه تعالى از آن بزرگوارتر است که چنین مثل زند فانزل اللَّه هذه الآیة. و گفتهاند سبب نزول آنست که جهودان در قرآن ذکر عنکبوت و مگس شنیدند و ذلک فى قوله تعالى مَثَلُ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِیاءَ کَمَثَلِ الْعَنْکَبُوتِ... فرخی سیستانی : قصاید (گزیدهٔ ناقص)
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - در مدح امیر یوسف بن ناصرالدین
کاشکی کردمی از عشق حذر وحشی بافقی : قطعات
شمارهٔ ۱۵ - موضع پاکان
غیاث الدین محمد منبع فیض صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۵۹۹ - گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟
گر ز رخسار شوی باغ و بهارم چه شود؟ رشیدالدین وطواط : مقطعات
شمارهٔ ۱۷ - در حق شمس الدین ابو الفتح
شمس دین ، صورت ، بو الفتح جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۲۱ - اهل عالم جب به سوز عشق دل افسرده اند
اهل عالم جب به سوز عشق دل افسرده اند واعظ قزوینی : ابیات پراکنده
شماره ۷۱ - شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند
شود ز نرمی بسیار، خصم سرکش تند ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١۵٢ - وله
تا زمان باشد کسی را در زمان سروری قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۷ - در جواب قصیدهٔ حکیم سوزنی
آمد به برم دوش یکی ساده پسر بر سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۰۶ - قالب تراش
بت قالب تراش سیم غبغب سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۲۵۶ - سنگ زن
سنگ زن امرد ز دستم خورد چندین زخم ها فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۱۳۸ - تو سروری سرفرازی بر تو ختم است
تو سروری سرفرازی بر تو ختم است صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۶۷ - رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست
رزق ما روشندلان چون مه ز پهلوی خودست مولوی : غزلیات
غزل ۱۴۰۸ - تا به کی ای شکر چو تن بیدل و جان فغان کنم؟
تا به کِی ای شِکَر چو تَنْ بیدل و جانْ فَغان کُنم؟ مجد همگر : رباعیات
شماره ۳۰۴ - گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد
گفتم چو دلم لابه گری پیش آرد جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۲۲۱ - پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت
پرده از کار تو بی باکی صهبا برداشت سیدای نسفی : شهر آشوب
شمارهٔ ۸۲ - ترکش دوز
چون کمان آن شوخ ترک شد روز باشد گوشه گیر امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۸۱۰ - دلبر من دوش که مهمان رسید
دلبر من دوش که مهمان رسید سعیدا : غزلیات
شماره ۳۴۱ - نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آید
نه جانان کشته اش را از پی نظاره می آید طغرل احراری : غزلیات
شماره ۲۱۷ - حافظت از چشم بد بادا خداوند تعال
حافظت از چشم بد بادا خداوند تعال