اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۶۲۴ - از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟
از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟ نسیمی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - تجدید مطلع
حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثالثة عشر - فی مناظرة السنی و الملحد
حکایت کرد مرا دوستی که سینه ای مهرجوی داشت و زبانی راستگوی، که وقتی موسم حج اسلام و زیارت روضه رسول(ص) درآمد و آواز طبل حجاج از چهار سوی برآمد، عشق آن حضرت شریف و مهر آن عتبه منیف غریم وار دامنم بگرفت و سوز آن حدیث پیرامنم بگرفت. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - در هجو ابوالمظفر
ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۳ - یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب
یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۰ - هر چند که عاشقی دل افکارتر است
هر چند که عاشقی دل افکارتر است آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۵۵ - چون سرو دلارای قدت در چمنی نیست
چون سرو دلارای قدت در چمنی نیست اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۷۴ - ظالم به قیامت اعتقادش نبود
ظالم به قیامت اعتقادش نبود لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۶۴ - به شاهد لغت خرانبار، بمعنی آن که جماعتی در کاری جمع شوند و . . .
یکی مؤاجر بیشرم و ناخوشی که ترا اهلی شیرازی : قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
بخش ۷ - دایره مرکب مدور
همیشه دشمنش آنجا ز اهل نار بود امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۷۹ - بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷ - با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟
با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۷ - گرم چو شمع برد یار سر چه خواهد شد
گرم چو شمع برد یار سر چه خواهد شد مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۱۷ - پیوسته ز روزگار دشمن کامم
پیوسته ز روزگار دشمن کامم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۴ - صیدم نکرد غنچه لبی جز به گفتگو
صیدم نکرد غنچه لبی جز به گفتگو عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۴۵ - ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت
ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت ابن یمین فَرومَدی : مثنویات
شمارهٔ ٧ - انوشیروان و موبدان
بنام خدائی که هستی ازوست
غزل ۶۲۴ - از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟
از تو مرا تا به کی بیسر و سامان شدن؟ نسیمی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - تجدید مطلع
حبیب فضل حق احمد که میر عاشقانستی حمیدالدین بلخی : مقامات حمیدی
المقامة الثالثة عشر - فی مناظرة السنی و الملحد
حکایت کرد مرا دوستی که سینه ای مهرجوی داشت و زبانی راستگوی، که وقتی موسم حج اسلام و زیارت روضه رسول(ص) درآمد و آواز طبل حجاج از چهار سوی برآمد، عشق آن حضرت شریف و مهر آن عتبه منیف غریم وار دامنم بگرفت و سوز آن حدیث پیرامنم بگرفت. اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۲۵۷ - مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت
مستی که ذوق رندی و بیچارگی نیافت سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۳ - در هجو ابوالمظفر
ای دیو بوالمظفر چون دزد بغنوی یغمای جندقی : رباعیات
شماره ۳ - یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب
یاران ریا به پرده، چه شیخ و چه شاب اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۱۰ - هر چند که عاشقی دل افکارتر است
هر چند که عاشقی دل افکارتر است آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۵۵ - چون سرو دلارای قدت در چمنی نیست
چون سرو دلارای قدت در چمنی نیست اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۳۷۴ - ظالم به قیامت اعتقادش نبود
ظالم به قیامت اعتقادش نبود لبیبی : ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
شمارهٔ ۶۴ - به شاهد لغت خرانبار، بمعنی آن که جماعتی در کاری جمع شوند و . . .
یکی مؤاجر بیشرم و ناخوشی که ترا اهلی شیرازی : قصیدهٔ اول بنام امیر علیشیر
بخش ۷ - دایره مرکب مدور
همیشه دشمنش آنجا ز اهل نار بود امیر پازواری : دوبیتیها
شماره ۲۷۹ - بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی
بَکُوشته مره ته کجکِ یکدوشی غالب دهلوی : غزلیات
شماره ۸۷ - با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟
با من که عاشقم سخن از ننگ و نام چیست؟ اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۱۲۴ - کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۱۷ - گرم چو شمع برد یار سر چه خواهد شد
گرم چو شمع برد یار سر چه خواهد شد مجیرالدین بیلقانی : رباعیات
شماره ۱۱۷ - پیوسته ز روزگار دشمن کامم
پیوسته ز روزگار دشمن کامم اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۱۲۱۴ - صیدم نکرد غنچه لبی جز به گفتگو
صیدم نکرد غنچه لبی جز به گفتگو عطار نیشابوری : باب سی و یكم: در آنكه وصل معشوق به كس نرسد
شماره ۴۵ - ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت
ای بس که ز شوق چرخ دوّار بگشت ابن یمین فَرومَدی : مثنویات
شمارهٔ ٧ - انوشیروان و موبدان
بنام خدائی که هستی ازوست
