طغرل احراری : غزلیات
شماره ۸۳ - باده رندان را شراب کوثریست
باده رندان را شراب کوثریست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۲ - آنانکه رهی به عالم دل دارند
آنانکه رهی به عالم دل دارند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۲۵ - زهی رویت شکفته لاله زاری
زهی رویت شکفته لاله زاری ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۷۳ - بازگشت به مغرب و کشتن قراطوس
چو آمد به دشت اریله فرود واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی
شایسته قبول، ندارم عبادتی نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۱ - گاه کاخ است نه وقت چمن است
گاه کاخ است نه وقت چمن است کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شماره ۴۶ - که نعمهای او چو چرخ روان
که نعمهای او چو چرخ روان فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۳۷ - هر کس که چو من سری به دردش دارد
هر کس که چو من سری به دردش دارد مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۷۹ - مدح یکی از اکابر
ای بزرگی که دین و دولت را سعیدا : رباعیات
شماره ۸۶ - ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر
ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - جویم هر روز شب، که کاهد این سوز
جویم هر روز شب، که کاهد این سوز شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۴۱ - به شنبه روز خوش باشد همه کار
به شنبه روز خوش باشد همه کار شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۴ - موج است و حباب هر دو یک آب
موج است و حباب هر دو یک آب سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۵۳ - جوهر اگر در خلاب افتد، همچنان نفیس است
جوهر اگر در خلاب افتد، همچنان نفیس است و غبار اگر به فلک رسد، همان خسیس. استعداد بی تربیت دریغ است و، تربیت نامستعد ضایع. خاکستر نسبی عالی دارد که آتش جوهر علویست ولیکن چون به نفس خود هنری ندارد، با خاک برابر است و قیمت شَکَر نه از نی است ، که آن خود خاصیت وی است. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۸۷ - موج بحریم و عین ما دریاست
موج بحریم و عین ما دریاست مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۳۳ - ای فاخته دل چو من به رویت نگرم
ای فاخته دل چو من به رویت نگرم صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۰ - بر دلم دوش دری از حرم راز گشود
بر دلم دوش دری از حرم راز گشود اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
سحر با ناقه گفتم نرم تر رو کمالالدین اسماعیل : ترکیبات
شمارهٔ ۱۰ - در مدح نظام الدّین محمّد
جانا بسحر چشم جهانی ببسته یی اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دو گیتی را بخود باید کشیدن
دو گیتی را بخود باید کشیدن
شماره ۸۳ - باده رندان را شراب کوثریست
باده رندان را شراب کوثریست فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۵۲ - آنانکه رهی به عالم دل دارند
آنانکه رهی به عالم دل دارند امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۹۲۵ - زهی رویت شکفته لاله زاری
زهی رویت شکفته لاله زاری ایرانشان : کوشنامه
بخش ۲۷۳ - بازگشت به مغرب و کشتن قراطوس
چو آمد به دشت اریله فرود واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۵۶۴ - شایسته قبول، ندارم عبادتی
شایسته قبول، ندارم عبادتی نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۱ - گاه کاخ است نه وقت چمن است
گاه کاخ است نه وقت چمن است کسایی مروزی : ابیات پراکنده از فرهنگهای لغت
شماره ۴۶ - که نعمهای او چو چرخ روان
که نعمهای او چو چرخ روان فیاض لاهیجی : رباعیات
شماره ۳۷ - هر کس که چو من سری به دردش دارد
هر کس که چو من سری به دردش دارد مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۷۹ - مدح یکی از اکابر
ای بزرگی که دین و دولت را سعیدا : رباعیات
شماره ۸۶ - ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر
ای آن که تویی ز عقل ها بالاتر آذر بیگدلی : رباعیات
شماره ۱۰۱ - جویم هر روز شب، که کاهد این سوز
جویم هر روز شب، که کاهد این سوز شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۴۱ - به شنبه روز خوش باشد همه کار
به شنبه روز خوش باشد همه کار شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۱۴ - موج است و حباب هر دو یک آب
موج است و حباب هر دو یک آب سعدی : باب هشتم در آداب صحبت
شماره ۵۳ - جوهر اگر در خلاب افتد، همچنان نفیس است
جوهر اگر در خلاب افتد، همچنان نفیس است و غبار اگر به فلک رسد، همان خسیس. استعداد بی تربیت دریغ است و، تربیت نامستعد ضایع. خاکستر نسبی عالی دارد که آتش جوهر علویست ولیکن چون به نفس خود هنری ندارد، با خاک برابر است و قیمت شَکَر نه از نی است ، که آن خود خاصیت وی است. شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۸۷ - موج بحریم و عین ما دریاست
موج بحریم و عین ما دریاست مسعود سعد سلمان : رباعیات
شماره ۲۳۳ - ای فاخته دل چو من به رویت نگرم
ای فاخته دل چو من به رویت نگرم صفای اصفهانی : غزلیات
شماره ۵۰ - بر دلم دوش دری از حرم راز گشود
بر دلم دوش دری از حرم راز گشود اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
سحر با ناقه گفتم نرم تر رو
سحر با ناقه گفتم نرم تر رو کمالالدین اسماعیل : ترکیبات
شمارهٔ ۱۰ - در مدح نظام الدّین محمّد
جانا بسحر چشم جهانی ببسته یی اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
دو گیتی را بخود باید کشیدن
دو گیتی را بخود باید کشیدن
