جویای تبریزی : مناقب
شمارهٔ ۲۲ - تجدید مطلع
چون بلرزند ز بیعت چه زمین و چه فلک اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۳
خیال دام و قفس انتظار آزادی است رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۶
شد جان پاکان در رهت از بسکه خاک ای نازنین ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان
شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش! رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸
نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است نجمالدین رازی : سایر اشعار
شمارهٔ ۱۷
ای کمالت منزه از نقصان مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷ - تمثیل روشهای مختلف و همتهای گوناگون به اختلاف تحری متحریان در وقت نماز قبله را در وقت تاریکی و تحری غواصان در قعر بحر
همچو قومی که تحری میکنند صفایی جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۱۲
گفتی ز چه دوش آن همه جاری کردی هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵
افسوس که از همنفسان نیست کسی رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۶
چند روزی از سر کویت سفر خواهیم کرد افسر کرمانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲
من که سودا زده روی توام اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۳۶ - بونهادن عنبر بر آتش و خبر یافتن از پروانه
خوشا دلخسته یی کور است یاری اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۲۸
آئینه جمال تو شد صورت حسن فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۴۱
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۸۸۹
دردم ز حد گذشت و ندارم دوای دل نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۸
ای ز آفتاب رویت روز جهان منور آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
از غالیه خاک این چمن بیخته گیر نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - ایضا این قصیده در مدح ابوالمظفر جلال الدین هنگام فتح قلعه اسیر گفته شده
چو رو به برج شرف کرد آفتاب منیر بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۵
سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۷۸ - پیدا کردن رخصت اندر اظهار طاعت
بدان که اندر پنهان داشتن طاعت فایده آن است که از ریا خلاص یابد و اندر اظهار فایده بزرگ است و آن اقتدای خلق است به وی و تحریک رغبت خلق است اندر خیر و برای این است که حق تعالی بر هردو ثنا گفته است که ان تبدوا الصدقات فنعما هی و ان توتوها الفقراء فهو خیر لکم. گفت، «اگر صدقه آشکارا دهی نیک است و اگر پوشیده کنی نیکوتر».
شمارهٔ ۲۲ - تجدید مطلع
چون بلرزند ز بیعت چه زمین و چه فلک اسیر شهرستانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۹۳
خیال دام و قفس انتظار آزادی است رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۶
شد جان پاکان در رهت از بسکه خاک ای نازنین ترکی شیرازی : فصل اول - لطیفهنگاریها
شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان
شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش! رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸
نگار من چو تو زیبا نگار بسیار است نجمالدین رازی : سایر اشعار
شمارهٔ ۱۷
ای کمالت منزه از نقصان مولوی : دفتر پنجم
بخش ۱۷ - تمثیل روشهای مختلف و همتهای گوناگون به اختلاف تحری متحریان در وقت نماز قبله را در وقت تاریکی و تحری غواصان در قعر بحر
همچو قومی که تحری میکنند صفایی جندقی : رباعیات
شمارهٔ ۱۲
گفتی ز چه دوش آن همه جاری کردی هاتف اصفهانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۵
افسوس که از همنفسان نیست کسی رفیق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۶
چند روزی از سر کویت سفر خواهیم کرد افسر کرمانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۲
من که سودا زده روی توام اهلی شیرازی : شمع و پروانه
بخش ۳۶ - بونهادن عنبر بر آتش و خبر یافتن از پروانه
خوشا دلخسته یی کور است یاری اسیری لاهیجی : غزلیات
شمارهٔ ۴۲۸
آئینه جمال تو شد صورت حسن فصیحی هروی : ابیات پراکنده
شمارهٔ ۴۱
تا سر مژگان تماشا دیده بر هم چیده بود جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۸۸۹
دردم ز حد گذشت و ندارم دوای دل نسیمی : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۸
ای ز آفتاب رویت روز جهان منور آذر بیگدلی : رباعیات
شمارهٔ ۹۷
از غالیه خاک این چمن بیخته گیر نظیری نیشابوری : قصاید
شمارهٔ ۲۱ - ایضا این قصیده در مدح ابوالمظفر جلال الدین هنگام فتح قلعه اسیر گفته شده
چو رو به برج شرف کرد آفتاب منیر بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۵
سرشک لعل من حاصل گل آزار می آرد غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۷۸ - پیدا کردن رخصت اندر اظهار طاعت
بدان که اندر پنهان داشتن طاعت فایده آن است که از ریا خلاص یابد و اندر اظهار فایده بزرگ است و آن اقتدای خلق است به وی و تحریک رغبت خلق است اندر خیر و برای این است که حق تعالی بر هردو ثنا گفته است که ان تبدوا الصدقات فنعما هی و ان توتوها الفقراء فهو خیر لکم. گفت، «اگر صدقه آشکارا دهی نیک است و اگر پوشیده کنی نیکوتر».
