عطار نیشابوری : باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شماره ۴۸ - دل را ز غمت بی سر و پا میدارم
دل را ز غمت بی سر و پا میدارم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۷۸ - سودای زلف، سلسلهجنبان گفتگوست
سودای زلف، سلسلهجنبان گفتگوست نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۷۱ - خواهی که کشی خنجر و زارم بکشی
خواهی که کشی خنجر و زارم بکشی صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۹ - شدهام سپند حسنت وطنم میان آتش
شدهام سِپَندِ حُسنَت وَطَنَم میانِ آتش اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۲۱ - چندانکه مجال وهم انسان باشد
چندانکه مجال وهم انسان باشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۵۳ - جان آمده در جهان ساده
جان آمده در جهانِ ساده سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۸ - در مدح تاج الامرا حسن
نوشد بجهان جهان دیگر عطار نیشابوری : بخش هشتم
(۷) حکایت آن دزد که دستش بریدند
ببریدند دزدی را مگر دست فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
عروسک کوکی
بیش از اینها ، آه ، آری نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف گمراهان
و من خطبة له عليهالسلام صفة الضال امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۸۲ - باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید
باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید هاتف اصفهانی : ماده تاریخها
شماره ۲۸ - آه که از جور فلک شد به باد
آه که از جور فلک شد به باد ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۷ - فصل
اگر گویند روا بود که ولی در حال ولی بود پس عاقبت او زان بگردد جواب گوئیم هرکس که از شرط ولایت کند که عاقبت او باید که نیکو بود روا ندارد و آنکس که گوید روا بود در حال کسی گوید که من مؤمنم بر حقیقت باز آنک روا بود که حال او از آن بگردد در عاقبت، دور نباشد، برین قول اگر گوید که روا بود که ولی در یک حال صدّیقی بود پس در دیگر حال از آن بگردد اختیار ما اینست و روا بود که از جمله کرامات ولی یکی آن بود که داند که او را عاقبت نیک خواهد بود، و عاقبش نخواهد گردید و این، باز آن مسئله کشد که یاد کردیم که روا بود که ولی داند که ولی است یا نه. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۹ - جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۴۵ - دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۵ - روی بهر چه هر دم سوی گلشن
روی بهر چه هر دم سوی گلشن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۷۰ - هر شش جهتم ای جان، منقوش جمال تو
هر شش جِهَتَم ای جان، مَنْقوشِ جَمالِ تو قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام الدوله گوید
بیا و ساغر می کن ز باده مالامال
شماره ۴۸ - دل را ز غمت بی سر و پا میدارم
دل را ز غمت بی سر و پا میدارم صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تکبیت ۱۰۷۸ - سودای زلف، سلسلهجنبان گفتگوست
سودای زلف، سلسلهجنبان گفتگوست نشاط اصفهانی : رباعیات
شماره ۷۱ - خواهی که کشی خنجر و زارم بکشی
خواهی که کشی خنجر و زارم بکشی صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۶۵ - اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود
اقسام ظلم ها که در امکان خلق بود مولوی : غزلیات
غزل ۱۲۴۹ - شدهام سپند حسنت وطنم میان آتش
شدهام سِپَندِ حُسنَت وَطَنَم میانِ آتش اثیر اخسیکتی : رباعیات
شماره ۲۱ - چندانکه مجال وهم انسان باشد
چندانکه مجال وهم انسان باشد مولوی : غزلیات
غزل ۲۳۵۳ - جان آمده در جهان ساده
جان آمده در جهانِ ساده سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۵۸ - در مدح تاج الامرا حسن
نوشد بجهان جهان دیگر عطار نیشابوری : بخش هشتم
(۷) حکایت آن دزد که دستش بریدند
ببریدند دزدی را مگر دست فروغ فرخزاد : تولدی دیگر
عروسک کوکی
بیش از اینها ، آه ، آری نهج البلاغه : خطبه ها
توصیف گمراهان
و من خطبة له عليهالسلام صفة الضال امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۳۸۲ - باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید
باد آمد و بویی ز نگارم نرسانید هاتف اصفهانی : ماده تاریخها
شماره ۲۸ - آه که از جور فلک شد به باد
آه که از جور فلک شد به باد ابوعلی عثمانی : باب ۵۳ تا آخر
بخش ۷ - فصل
اگر گویند روا بود که ولی در حال ولی بود پس عاقبت او زان بگردد جواب گوئیم هرکس که از شرط ولایت کند که عاقبت او باید که نیکو بود روا ندارد و آنکس که گوید روا بود در حال کسی گوید که من مؤمنم بر حقیقت باز آنک روا بود که حال او از آن بگردد در عاقبت، دور نباشد، برین قول اگر گوید که روا بود که ولی در یک حال صدّیقی بود پس در دیگر حال از آن بگردد اختیار ما اینست و روا بود که از جمله کرامات ولی یکی آن بود که داند که او را عاقبت نیک خواهد بود، و عاقبش نخواهد گردید و این، باز آن مسئله کشد که یاد کردیم که روا بود که ولی داند که ولی است یا نه. اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۵۹ - جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم
جای آن دارد که: من بر دیدها جایت کنم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۴۵ - دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام
دریغم آید خواندن گزاف وار دو نام نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۵ - روی بهر چه هر دم سوی گلشن
روی بهر چه هر دم سوی گلشن صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۲۰ - ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا
ارگ چه سیل فنا برد هر چه بود مرا مولوی : غزلیات
غزل ۲۱۷۰ - هر شش جهتم ای جان، منقوش جمال تو
هر شش جِهَتَم ای جان، مَنْقوشِ جَمالِ تو قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۱۲ - در ستایش امیرالامراء العظام حسین خان نظام الدوله گوید
بیا و ساغر می کن ز باده مالامال