امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۰ - آگاه کردن خسرو شیرین را از قصد سفر خود به سوی قیصر روم
حلاوت سنج شیرین شکر خند
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۵۹۴ - عشقست که شیر نر زبون آید ازو
عشقست که شیر نر زبون آید ازو
امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۱۵ - پاسخ شیرین به خسرو
شکر پاسخ ز شکر بند بگشاد
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۱۵۹ - در عشق ببر از همه، گر بتوانی
در عشق ببر از همه، گر بتوانی
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۹۷ - ای عهد تو عهد دوستان سر پل
ای عهد تو عهد دوستان سر پل
مولوی : دفتر اول
بخش ۴۰ - عتاب کردن آتش را آن پادشاه جهود
رو به آتش کرد شَهْ کِی تُندخو
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۸۵۶ - مشو ز وحدت و کثرت دوبین، که یک نور است
مشو ز وحدت و کثرت دوبین، که یک نور است
رضاقلی خان هدایت : روضهٔ دوم در ذکر فضلا و محقّقین حکما
بخش ۹۱ - محمّد نسوی عَلَیهِ الرّحمة
از اماجد فضلا و از اکابر علمای عالی مقداربود. عمادالدین زنگی دیوان انشاء و سر رشتهٔ خود را به وی تفویض فرمود. آخر به ترک خدمت دیوان و قربت سلطان مذکور گفته و طریقهٔ فقرو فنا پذیرفته. در زاویهٔ عزلت منزوی وناهج اخروی شد. خوارزمشاه و ملک مازندران به وی اظهار اخلاص می‌نمودند. تیمّناً این رباعی از او نوشته شد:
عنصری بلخی : قطعات و ابیات پراکندهٔ قصاید
شماره ۱۱۸ - دریا گر آن بود که بدو در گهر بود
دریا گر آن بود که بدو در گهر بود
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۱۳۳ - فروغ عارض او یا سپیده سحرست
فروغ عارض او یا سپیده سحرست
طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شماره ۱۴۰ - چو طفل غنچه اگر می خورد سبوی شراب
چو طفل غنچه اگر می خورد سبوی شراب
محتشم کاشانی : قطعات
شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
سرور عادیان سر غولان
مجد همگر : رباعیات
شماره ۴۰ - این پای مرا که نیست پروای رکاب
این پای مرا که نیست پروای رکاب
مولوی : دفتر اول
بخش ۳۷ - آتش کردن پادشاه جهود و بت نهادن پهلوی آتش کی هر که این بت را سجود کند از آتش برست
آن جُهودِ سگْ بِبین چه رای کرد
مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۷۴ - مرا می‌گفت دوش آن یار عیار
مرا می‌گفت دوش آن یارِ عَیّار
مولوی : دفتر اول
بخش ۳۶ - حکایت پادشاه جهود دیگر کی در هلاک دین عیسی سعی نمود
بَعد ازین خونْ‌ریزِ دَرمان ناپذیر
مولوی : دفتر اول
بخش ۳۵ - تعظیم نعت مصطفی صلی الله علیه و سلم کی مذکور بود در انجیل
بود در اِنْجیلْ نامِ مُصْطفی
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۸۲ - آمد آن سنگین دل و صد رخنه در جان کرد و رفت
آمد آن سنگین دل و صد رخنه در جان کرد و رفت
سعدی : ملحقات و مفردات
تکه ۱۵ - ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار
ایا نسیم سحر بوی زلف یار بیار
مولوی : دفتر اول
بخش ۳۲ - کشتن وزیر خویشتن را در خلوت
بَعد ازان چِلْ روزِ دیگر دَر بِبَست