صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۲۲۸
خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر دارد جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۱
بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بسا کس اندوه فردا کشیدند
بسا کس اندوه فردا کشیدند ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۷
چون گرم گریه کردم چشم گهرفشان را ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶
دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نخستین لاله صبح بهارم
نخستین لاله صبح بهارم ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۵
تا کی کنی آزار من زار شکسته عمان سامانی : گنجینة الاسرار
بخش ۱۱
در استشفای عارفانه در طریق اهل وجد گوید. باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶
در هر برزن که بنگرم آشوبی ست ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١۵۴ - وله در مدح تاج الدین علی سربداری
چون سعادت رهنمائی کرد و دولت یاوری اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چسان احوال او را بر لب آرم
چسان احوال او را بر لب آرم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۴
آگاه بزی ای دل و آگاه بمیر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۸
گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شمارهٔ ۸۱
زلف چون از روی یکسو افکند سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۱۲
سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده انصاف در سر و روی هم فتادیم و داد فسوق و جدال بدادیم کجاوه نشینی را شنیدم که با عدیل خود میگفت یاللعجب پیاده عاج چو عرضه شطرنج به سر میبرد فرزین میشود یعنی به از آن میگردد که بود و پیادگان حاج بادیه به سر بردند و بتر شدند جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۰
توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقی جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۰۷
به امیدی که برآید مه رویت سحری کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۴۴۹
من کشتۀ هجرم از وصالم چه خبر؟ ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۵۰
روی شهر آرای یارم آفتابی دیگرست جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۳
مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست
شمارهٔ ۲۲۸
خطر از قاطعان راه، رهبر بیشتر دارد جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۱۱
بیا که آتش عشقم ز هجر در جانست اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
بسا کس اندوه فردا کشیدند
بسا کس اندوه فردا کشیدند ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۷
چون گرم گریه کردم چشم گهرفشان را ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۲۶
دل به چنین زلف بندم چین ابرو چون بپاید اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نخستین لاله صبح بهارم
نخستین لاله صبح بهارم ابوالحسن فراهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۵
تا کی کنی آزار من زار شکسته عمان سامانی : گنجینة الاسرار
بخش ۱۱
در استشفای عارفانه در طریق اهل وجد گوید. باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۶
در هر برزن که بنگرم آشوبی ست ابن یمین فَرومَدی : قصاید
شمارهٔ ١۵۴ - وله در مدح تاج الدین علی سربداری
چون سعادت رهنمائی کرد و دولت یاوری اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
چسان احوال او را بر لب آرم
چسان احوال او را بر لب آرم ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۳۴۴
آگاه بزی ای دل و آگاه بمیر جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۳۸
گرت ز صحبت ما دلبرا ملالی هست جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شمارهٔ ۸۱
زلف چون از روی یکسو افکند سعدی : باب هفتم در تأثیر تربیت
حکایت شمارهٔ ۱۲
سالی نزاعی در پیادگان حجیج افتاده بود و داعی در آن سفر هم پیاده انصاف در سر و روی هم فتادیم و داد فسوق و جدال بدادیم کجاوه نشینی را شنیدم که با عدیل خود میگفت یاللعجب پیاده عاج چو عرضه شطرنج به سر میبرد فرزین میشود یعنی به از آن میگردد که بود و پیادگان حاج بادیه به سر بردند و بتر شدند جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شمارهٔ ۱۵۰
توبه که بعد ازین نبرم نام عاشقی جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۰۷
به امیدی که برآید مه رویت سحری کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۴۴۹
من کشتۀ هجرم از وصالم چه خبر؟ ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۵۰
روی شهر آرای یارم آفتابی دیگرست جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۴۳
مقصود جهان از دو جهان وصل نگاریست
