اقبال لاهوری : پیام مشرق
چو نرگس این چمن نادیده مگذر
چو نرگس این چمن نادیده مگذر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۹۰۳
فسردگان که طلسم وجود نشکستند
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۵۶ - رای زدن خسرو در کار فرهاد
ز نزدیکان خود با محرمی چند
سیف فرغانی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۱۰۱
چو بگذشت از غم دنیا بغفلت روزگار تو
حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۶۷۸
از آنم خلق می خوانند قلّاش
کمال خجندی : غزلیات
شمارهٔ ۸۸۲
نخواهم بیش از این از خلق راز خویش پوشیدن
عطار نیشابوری : باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شمارهٔ ۶۹
زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد
عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۲۹۹
کدام لحظه دلم گرد غم نمی گردد
حزین لاهیجی : رباعیات
شمارهٔ ۵۱
دردانهٔ دریای حقیقت درد است
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۳۹
الوداع ای دلبر نامهربان بدرود باش
رودکی : قصاید و قطعات
شمارهٔ ۴۲
مرا تو راحت جانی، معاینه، نه خبر
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۰۷۳
صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۵۹۳
کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟
مولوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۳۵۷
ای گشته دلت چو سنگ خاره
شاطرعباس صبوحی : غزلیات
بیدل حیران
توئی در ملک جان، جان و چه جانی؟ جان مهرویان
ناصرخسرو : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۴۲
دگر ره باز با هر کوهساری
حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۲۶
از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه
صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۸۲۸
هزار حیف که دوران خط یار گذشت
نظامی گنجوی : خسرو و شیرین
بخش ۶۳ - رسیدن نامه شیرین به خسرو
چو خسرو نامه شیرین فرو خواند
رشیدالدین میبدی : ۴- سورة النساء- مدنیة
۲ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: وَ ابْتَلُوا الْیَتامى‏ الآیة... این آیت در شأن ثابت بن رفاعه و عم وى فرو آمد. رفاعه از دنیا بیرون شد. ثابت یتیم ماند، و عم وى بر وى قیّم بود.