جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۲۲۵
عشق تو مرا در دل و جان نقش نگینست جلال عضد : مفردات
شمارهٔ ۲۹
گر نمی دانی تو نام خویشتن فروغی بسطامی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۴۸
نذر کردم گر ز دست محنت هجران نمیرم سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۱۲
شور عجبی در چمن از بلبل صبح است طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۴
یاد آرای ستمگر از حال خاکساری رشیدالدین وطواط : قصاید
شمارهٔ ۲۷ - در مدح اتسز خوارزمشاه
تویی، شها، که جهان را به جاه تو طربست فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۹۱
بیاد منزل سلمی بر اطلال و دمن گردم خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۷۱
این باد کدامست که از کوی شما خاست کمال‌الدین اسماعیل : رباعیات
شمارهٔ ۱۰۹
شمعم من اگر چه ز آتشم رنج تنست فیض کاشانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۱۱
خطیب عشق ندا کرد با زبان فصیح محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۷ - فی مدح محمدخان ترکمان فی حالة نزوله به کاشان
دوش ز ره قاصدی خرم و خندان رسید جامی : خردنامه اسکندری
بخش ۹ - در نصیحت نفس مفلس از بضاعت طاعت و دلالت وی به طریق تجرید و قناعت
دلا دیده دوربین برگشای امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۴۲
هنگام آشتی ست بت خشمناک را نهج البلاغه : حکمت ها
تفاوت مردم در ارتباط با دنیا
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> اَلدُّنْيَا دَارُ مَمَرٍّ لاَ دَارُ مَقَرٍّ بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۴۸۰
ز گریه‌، سیری چشم پر آب دشوار است عطار نیشابوری : باب چهل و هشتم: در سخن گفتن به زبان شمع
شمارهٔ ۱۶
شمع آمد و گفت: با چنین کار درشت بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۶۵۳
ای لعبت تحیر! نور چه آفتابی ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۸
هرگز دلم از یاد تو غافل نشود انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۰۰
به خدایی که کرد گردون را اقبال لاهوری : پیام مشرق
میارا بزم بر ساحل که آنجا
میارا بزم بر ساحل که آنجا