رشیدالدین میبدی : ۵- سورة المائدة- مدنیة
۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَکُمْ هُزُواً وَ لَعِباً این در شأن دو جهود آمد که جایى خالى نشسته بودند، بانگ نماز شنیدند، خنده کردند، و بافسوس سخن گفتند. رب العالمین گفت: «ایشان که دین شما را بافسوس و بازى گرفتند بدوست مگیرید، و با ایشان موالات مکنید و در جمله سه قوم بودند که بافسوس سخن میگفتند، و مسلمانان را میرنجانیدند: مشرکان عرب و منافقان و اهل کتاب رب العالمین حوالت استهزا با مشرکان کرد، آنجا که گفت: إِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ، و در صفت منافقان گفت: إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ، و در صفت اهل کتاب گفت: الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَکُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ الْکُفَّارَ أَوْلِیاءَ. و الکفار مجرور قراءت ابو عمر و کسایى است معطوف بر مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ اى: و من الکفار. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۵۳ - ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم
ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷ - اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها
اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۴ - زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها
زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۶ - ز من مدار توقع سخن از انجمنی
ز من مدار توقع سخن از انجمنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۲ - ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبها
ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبها عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۲ - پیشگاه عشق را پیشان که یافت
پیشگاه عشق را پیشان که یافت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۱ - کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا
کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۸۲ - بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۸۳ - ای دل ار یار منی با دگران کارت چیست
ای دل ار یار منی با دگران کارت چیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰ - چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را
چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۵ - زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را
زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۲ - نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران را
نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۳۵ - ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت
ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰ - ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را
ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۳ - زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد
زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۹ - ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران را
ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۸ - ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را
ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را سنایی غزنوی : الباب الثامن ذکرالسطان یستنزلالامان
در مدح اقضیالقضاة نجمالدّین ابوالمعالیبن یوسفبن احمد الحدّادی
نام او در عمل صحیحالجهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۱ - ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش را
ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش را
۹ - النوبة الثانیة
قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَکُمْ هُزُواً وَ لَعِباً این در شأن دو جهود آمد که جایى خالى نشسته بودند، بانگ نماز شنیدند، خنده کردند، و بافسوس سخن گفتند. رب العالمین گفت: «ایشان که دین شما را بافسوس و بازى گرفتند بدوست مگیرید، و با ایشان موالات مکنید و در جمله سه قوم بودند که بافسوس سخن میگفتند، و مسلمانان را میرنجانیدند: مشرکان عرب و منافقان و اهل کتاب رب العالمین حوالت استهزا با مشرکان کرد، آنجا که گفت: إِنَّا کَفَیْناکَ الْمُسْتَهْزِئِینَ، و در صفت منافقان گفت: إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ، و در صفت اهل کتاب گفت: الَّذِینَ اتَّخَذُوا دِینَکُمْ هُزُواً وَ لَعِباً مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ الْکُفَّارَ أَوْلِیاءَ. و الکفار مجرور قراءت ابو عمر و کسایى است معطوف بر مِنَ الَّذِینَ أُوتُوا الْکِتابَ اى: و من الکفار. امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۵۳ - ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم
ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۷ - اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها
اگر مردی مرو در پرده ناموس چون زنها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۴ - زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها
زهی ز اندیشه لعل تو پر خون جام فکرت ها صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۷۶ - ز من مدار توقع سخن از انجمنی
ز من مدار توقع سخن از انجمنی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۶۲ - ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبها
ندارد خواب چشم عاشق دیوانه در شبها عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۱۳۲ - پیشگاه عشق را پیشان که یافت
پیشگاه عشق را پیشان که یافت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۵۱ - کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا
کند لیلی چنین گر جلوه مستانه در صحرا صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۸۲ - بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟
بهار نوجوانی رفت، کی دیوانه خواهی شد؟ بلند اقبال : غزلیات
شماره ۸۳ - ای دل ار یار منی با دگران کارت چیست
ای دل ار یار منی با دگران کارت چیست صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۰ - چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را
چه پروا از عتاب و ناز عشاق بلاجو را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۵ - زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را
زبان لاف رسوا می کند ناقص کمالان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۲ - نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران را
نمی خواهیم روی تلخ ابر نوبهاران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۸۳۵ - ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت
ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۱۰ - ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را
ز خلوت نیست بر خاطر غمی وحدت شعاران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۶۳ - زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد
زپیری حرص دنیا نفس طامع را دو بالا شد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۹ - ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران را
ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۰۸ - ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را
ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان را سنایی غزنوی : الباب الثامن ذکرالسطان یستنزلالامان
در مدح اقضیالقضاة نجمالدّین ابوالمعالیبن یوسفبن احمد الحدّادی
نام او در عمل صحیحالجهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۷۱ - ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش را
ز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش را