خیام : رباعیات
رباعی ۳۸ - عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
عمریست مرا تیره و کاریست نه راست اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - گره مشک، بر سمن چه زنی؟
گره مشک، بر سمن چه زنی؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣٨ - بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو
بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۳۱ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۵ - خرگوشی که ادعای رسولی ماه کرد و پیلان
در ولایتی از ولایات پیلان امساک بارانها اتفاق افتاد چنانکه چشمها تمام خشک ایستاد، و پیلان از رنج تشنگی پیش ملک خویش بنالیدند. ملک مثال داد تا بطلب آب بهرجانب برفتند و تعرف آن هرچه بلیغ تر بجای آوردند. آخر چشمه ای یافتند که آن را قمر خواندندی و زه قوی و آب بی پایان داشت. ملک پیلان با جملگی حشم و اتباع بآب خوردن بسوی آن چشمه رفت. و آن زمین خرگوشان بود، و لابد خرگوش را از آسیب پیل زحمتی باشد، و اگر پای بر سر ایشان نهد گوش مال تمام یابند. در جمله سخت بسیار از ایشان مالیده و کوفته گشتند، و دیگر روز جمله پیش ملک خویش رفتند و گفتند: ملک میداند حال رنج ما از پیلان، زودتر تدارک فرماید، که ساعت تا ساعت بازآیند و باقی را زیر پای بسپرند. ملک گفت: هرکه در میان شما کیاستی و دهایی دارد باید که حاضر شود تا مشاوری فرماییم که امضای عزیمت پیش از مشورت از اخلاق مقبلان خردمند دور افتد. یکی از دهات ایشان پیروز نام پیش رفت،و ملک او را بغزارت عقل و متانت رای شناختی، و گفت: اگر بیند ملک مرا برسالت فرستد و امینی را بمشارفت با من نامزد کند تا آنچه گویم و کنم بعلم او باشد. ملک گفت: در سداد و امانت و راستی ودیانت تو شبهتی نتواند بود، و ما گفتار ترا مصدق میداریم و کردار ترا بامضا میرسانیم. بمبارکی بباید رفت و آنچه فراخور حال و مصلحت وقت باشد بجای آورد، وبدانست که رسول زبان ملک و عنوان ضمیر و ترجمان دل اوست، وا گر از وی خردی ظاهر گردد و اثر مرضی مشاهدت افتد بدان برحسن اختبار و کمال مردشناسی ولی دلیل گیرند، و اگر سهوی و غفلتی بینند زبان طاعنان گشاده گردد و دشمنان مجال وقیعت یابند. و حکما در این باب وصایت از این جهت کردهاند. طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۶۱ - کس نباشد به سیر این گلزار
کس نباشد به سیر این گلزار جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۷۳ - دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت
دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴ - میفشان جعد عنبر فام خود را
میفشان جعد عنبر فام خود را قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة طه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۷ - علمی که ازو گره گشاید بطلب
علمی که ازو گره گشاید بطلب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است
بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
گفتگوی مردی درویش با ابراهیم ادهم دربارهٔ فقر
آن یکی دانم ز بیخویشی خویش عبادی مروزی : مناقب الصوفیه
بخش ۲ - آغاز سخن
شکر و سپاس خداوندی را که به خداوندی سزاست، و حمد و ثنا پادشاهی را که در خداوندی سزای ثناست. خداوندی که این سقف رفیع برکشیدهٔ اوست و این فرش وضیع گستریدهٔ اوست. نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۲ - سر نهادیم بسودای کسی کاین سر ازوست
سر نهادیم بسودای کسی کاین سر ازوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۶۳ - جان مجنون فدای لیلی بود
جان مجنون فدای لیلی بود سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۳ - از خمار باز آمدن جمشید
ملک در خواب صوت چنگ بشنید رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۹ - دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست
دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۱۳ - با یاد تو روز و شب شمار است مرا
با یاد تو روز و شب شمار است مرا طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۳ - سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت
سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش
دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش
رباعی ۳۸ - عمریست مرا تیره و کاریست نه راست
عمریست مرا تیره و کاریست نه راست اثیر اخسیکتی : غزلیات
شماره ۱۵۷ - گره مشک، بر سمن چه زنی؟
گره مشک، بر سمن چه زنی؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٢٣٨ - بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو
بزیارت بر اصحاب مناصب کم رو رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۳۱ - فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید
فاخته گون شد هوا ز گردش خورشید نصرالله منشی : باب البوم و الغراب
بخش ۵ - خرگوشی که ادعای رسولی ماه کرد و پیلان
در ولایتی از ولایات پیلان امساک بارانها اتفاق افتاد چنانکه چشمها تمام خشک ایستاد، و پیلان از رنج تشنگی پیش ملک خویش بنالیدند. ملک مثال داد تا بطلب آب بهرجانب برفتند و تعرف آن هرچه بلیغ تر بجای آوردند. آخر چشمه ای یافتند که آن را قمر خواندندی و زه قوی و آب بی پایان داشت. ملک پیلان با جملگی حشم و اتباع بآب خوردن بسوی آن چشمه رفت. و آن زمین خرگوشان بود، و لابد خرگوش را از آسیب پیل زحمتی باشد، و اگر پای بر سر ایشان نهد گوش مال تمام یابند. در جمله سخت بسیار از ایشان مالیده و کوفته گشتند، و دیگر روز جمله پیش ملک خویش رفتند و گفتند: ملک میداند حال رنج ما از پیلان، زودتر تدارک فرماید، که ساعت تا ساعت بازآیند و باقی را زیر پای بسپرند. ملک گفت: هرکه در میان شما کیاستی و دهایی دارد باید که حاضر شود تا مشاوری فرماییم که امضای عزیمت پیش از مشورت از اخلاق مقبلان خردمند دور افتد. یکی از دهات ایشان پیروز نام پیش رفت،و ملک او را بغزارت عقل و متانت رای شناختی، و گفت: اگر بیند ملک مرا برسالت فرستد و امینی را بمشارفت با من نامزد کند تا آنچه گویم و کنم بعلم او باشد. ملک گفت: در سداد و امانت و راستی ودیانت تو شبهتی نتواند بود، و ما گفتار ترا مصدق میداریم و کردار ترا بامضا میرسانیم. بمبارکی بباید رفت و آنچه فراخور حال و مصلحت وقت باشد بجای آورد، وبدانست که رسول زبان ملک و عنوان ضمیر و ترجمان دل اوست، وا گر از وی خردی ظاهر گردد و اثر مرضی مشاهدت افتد بدان برحسن اختبار و کمال مردشناسی ولی دلیل گیرند، و اگر سهوی و غفلتی بینند زبان طاعنان گشاده گردد و دشمنان مجال وقیعت یابند. و حکما در این باب وصایت از این جهت کردهاند. طغرل احراری : غزلیات
شماره ۱۶۱ - کس نباشد به سیر این گلزار
کس نباشد به سیر این گلزار جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۷۳ - دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت
دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴ - میفشان جعد عنبر فام خود را
میفشان جعد عنبر فام خود را قرآن کریم : متن و ترجمه
سورة طه
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۱۷ - علمی که ازو گره گشاید بطلب
علمی که ازو گره گشاید بطلب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۲۸۵ - بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است
بار بر خوان ملاحت نمک خوبان است عطار نیشابوری : عذر آوردن مرغان
گفتگوی مردی درویش با ابراهیم ادهم دربارهٔ فقر
آن یکی دانم ز بیخویشی خویش عبادی مروزی : مناقب الصوفیه
بخش ۲ - آغاز سخن
شکر و سپاس خداوندی را که به خداوندی سزاست، و حمد و ثنا پادشاهی را که در خداوندی سزای ثناست. خداوندی که این سقف رفیع برکشیدهٔ اوست و این فرش وضیع گستریدهٔ اوست. نشاط اصفهانی : غزلیات
شماره ۷۲ - سر نهادیم بسودای کسی کاین سر ازوست
سر نهادیم بسودای کسی کاین سر ازوست شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۶۳ - جان مجنون فدای لیلی بود
جان مجنون فدای لیلی بود سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۴۳ - از خمار باز آمدن جمشید
ملک در خواب صوت چنگ بشنید رودکی : ابیات پراکنده
شماره ۴۹ - دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست
دل از دنیا بردار و به خانه بنشین پست صفایی جندقی : رباعیات انابیه
شماره ۱۳ - با یاد تو روز و شب شمار است مرا
با یاد تو روز و شب شمار است مرا طغرل احراری : غزلیات
شماره ۹۳ - سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت
سرو نازش هر طرف با قامت دلجو گذشت فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۸۶ - دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش
دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش