جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۷۳
ز کوی دوست آمد شاد بادی واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۴۵
هست خفت گرمی یاران بهر کو آدم است مشتاق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۸۹
بر اوست رحم که درمانده دل افتاده است طغرای مشهدی : ابیات برگزیده از غزلیات
شمارهٔ ۵۸
به عجز پای منه، عرض مرد می رود اینجا جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۶۲
برآ به بام و رخت همچو شمع خاور کن ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۷
تا ز پیشم نازنین دلدار شد فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۲۰۰
تا کی از دست فراق تو ستم‌ها بینیم؟ جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۱۰
باد صبا جان می دهد در آرزوی روی تو جیحون یزدی : قصاید
شمارهٔ ۱
سپاس آنکه بروی زمین و پشت سما واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۲
با نازکی حسن تو، کی تاب حجاب است جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۷۹
زمانه تا به کی آخر جفا کند بر من ابن یمین فَرومَدی : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۳
عاشقان چون عزم رفتن سوی دلبر کرده اند جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۷۰۳
تو را به کون و مکان سر فرو نمی آید مشتاق اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۶۴
عشق آمد و غیر یار نگذاشت واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۴
اگر نه دیده بینایی تو معیوب است جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۷۲
ای نگارین زلف شبرنگت به گل پرچین مکن جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۱۱۷۶
ای به بالا سرو نازی ای به رخ همچون سمن جهان ملک خاتون : غزلیات
شمارهٔ ۴۱۱
تا دیده ی من بر رخ همچون قمر افتاد افسر کرمانی : قصاید
شمارهٔ ۲۳ - صبح سرمد
زهی، ای که دل‌ها به هجر تو آمد واعظ قزوینی : غزلیات
شمارهٔ ۹۱
تا چند ای ستمگر تاراج مال و جانها؟