سلطان باهو : غزلیات
غزل ۱۱ - مبتلا در عشق گشتم ، صبر ما یاران کجاست
مبتلا در عشق گشتم ، صبر ما یاران کجاست
فردوسی : پادشاهی اسکندر
بخش ۲۲ - چو اسکندر آن نامهٔ او بخواند
چو اسکندر آن نامهٔ او بخواند
خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل ۸۳ - مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست
مائیم آن گدای که سلطان گدای ماست
جهان ملک خاتون : رباعیات
شماره ۲۷۴ - چشمت که کرشمه می کند با دل من
چشمت که کرشمه می کند با دل من
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۳۵ - در عشق مرا چون عدم محض فزود
در عشق مرا چون عدم محض فزود
ملا احمد نراقی : مثنوی طاقدیس
بخش ۱۳ - مناجات با قاضی الحاجات
ای خدا من رهروی ام ناتوان
عطار نیشابوری : غزلیات
غزل ۳۷۰ - کسی کو هرچه دید از چشم جان دید
کسی کو هرچه دید از چشم جان دید
اقبال لاهوری : زبور عجم
تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم
تو باین گمان که شاید سر آستانه دارم
سلیم تهرانی : غزلیات
شماره ۵۹۹ - بی تو معموره ی دل رو به خرابی دارد
بی تو معموره ی دل رو به خرابی دارد
خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۶۳ - الهی یک دل پُر درد دارم و یک جان پُر زجر، خداوندا این بیچاره را چه تدبیر، بار خد
الهی یک دل پُر درد دارم و یک جان پُر زجر، خداوندا این بیچاره را چه تدبیر، بار خدایا در ماندم از تو لیکن در ماندم در تو، اگر غایب باشم گویی کُجایی، و چون به درگاه آیم در را نگشایی.
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۱۶ - بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت
بی لب ساغر می دیده خونپالا داشت
عطار نیشابوری : باب دهم: در معانی مختلف كه تعلّق به روح دارد
شماره ۴۰ - دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
دانی تو که مرگ چیست از تن رستن
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۳۷ - شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را
ملک‌الشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۱۴ - دختر فقیر
دختری خرد بدیدم به گدایی مشغول
صائب تبریزی : متفرقات
شماره ۶۴۸ - عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ای
جامی : سلامان و ابسال
بخش ۲۵ - مذمت کردن حکیم شهوت را که ولادت فرزندان بی آن معهود نیست
از شه یونان حکیم تیزهوش
مولوی : غزلیات
غزل ۳۱۳۷ - سلطان منی، سلطان منی
سلطان منی، سلطان منی
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۵۷۳ - هم کار دلم بجان رسید از غم تو
هم کار دلم بجان رسید از غم تو
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۸۰ - از دست رود خامه چو نام تو نویسند
از دست رود خامه چو نام تو نویسند
ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۱۴ - مطلع دوم
که میرا گوئیا راندند امشب