کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۸۳ - جانا خبرت نیست که دی در مستی
جانا خبرت نیست که دی در مستی کوهی : غزلیات
شماره ۱۵۸ - صبح چون شعله خورشید برآورد شعاع
صبح چون شعله خورشید برآورد شعاع کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۷۳ - گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای
گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای صفایی جندقی : قطعات و ماده تاریخها
۴۱- تاریخ ولادت محمود یکی از پسران شاعر
این پسر کانجام عمر آمد مرا دارم امید کوهی : غزلیات
شماره ۴۱ - ذات حق از لا و الا برتر است
ذات حق از لا و الا برتر است جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۳ - عشق تو همچون قضا فرمانرواست
عشق تو همچون قضا فرمانرواست ایرانشان : کوشنامه
بخش ۸۶ - رای زدن به مرد با شاه چین
یکی روز به مرد دستور گفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٨ - کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره
دشمن چو توانا شود و خونخواره صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود مولوی : دفتر دوم
بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود میجست و میپرسید
اُشتُری گُم کردی و جُستیش چُست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۹ - تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟
تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت
هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۰ - در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست
در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۹ - هر که از خود فرود می آید
هر که از خود فرود می آید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۷ - شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲ - تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی
تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی
شماره ۷۸۳ - جانا خبرت نیست که دی در مستی
جانا خبرت نیست که دی در مستی کوهی : غزلیات
شماره ۱۵۸ - صبح چون شعله خورشید برآورد شعاع
صبح چون شعله خورشید برآورد شعاع کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۷۳ - گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای
گز زآنکه ترا بکشتنم باشد رای صفایی جندقی : قطعات و ماده تاریخها
۴۱- تاریخ ولادت محمود یکی از پسران شاعر
این پسر کانجام عمر آمد مرا دارم امید کوهی : غزلیات
شماره ۴۱ - ذات حق از لا و الا برتر است
ذات حق از لا و الا برتر است جمالالدین عبدالرزاق : غزلیات
شماره ۱۳ - عشق تو همچون قضا فرمانرواست
عشق تو همچون قضا فرمانرواست ایرانشان : کوشنامه
بخش ۸۶ - رای زدن به مرد با شاه چین
یکی روز به مرد دستور گفت ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴٧٨ - کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر
کسی که چشم کرم دارد از اکابر عصر اهلی شیرازی : رباعیات
شماره ۵۶۲ - دشمن چو توانا شود و خونخواره
دشمن چو توانا شود و خونخواره صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۹۷۵ - سری که خالی از اندیشه محال شود
سری که خالی از اندیشه محال شود مولوی : دفتر دوم
بخش ۸۰ - قصهٔ آن شخص کی اشتر ضالهٔ خود میجست و میپرسید
اُشتُری گُم کردی و جُستیش چُست کمالالدین اسماعیل : رباعیات
شماره ۷۶۹ - تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟
تا چند می و ساغر و ساقی طلبی؟ صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۳۷ - هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت
هر که آمد به جهان دست به دامان زد و رفت صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۴۶۰ - در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست
در ره عشق، قضا کور و قدر بیخبرست بابافغانی : غزلیات
شماره ۵۲۰ - گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی
گاهی عتاب و گاه ترحم نموده یی اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۸۹۰ - نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش
نیست عیب از لاله گر لافد به گلبرگ ترش سعیدا : غزلیات
شماره ۳۳۹ - هر که از خود فرود می آید
هر که از خود فرود می آید اهلی شیرازی : غزلیات
شماره ۵۳۷ - شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟
شیوه خوبی لیلی همه کس چون داند؟ ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ۴١۵ - چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز
چو دنیا کند با تو بخشش تو نیز دقیقی : ابیات پراکنده
شماره ۱۲ - تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی
تو آن شبرنگ تازی را بمیدان چون برانگیزی