اخلاق

صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۴۲ - تازه دارد دل من خار و خس مژگان را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۰ - گر به گلزار بری آن رخ افروخته را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۵۸ - خوش کن از لاله رخان زلف پریشانی را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۶۷ - روشن است از دل بی کینه ما سینه ما صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۰ - خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۱ - عیار حسن ز صاحب نظر شود پیدا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۲ - عجب که یک دل خوش در جهان شود پیدا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۸۴ - فکنده ایم به امروز کار فردا را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۰ - مبر به جای اطاعت به کار طاعت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۱ - چه حاجت است به افسانه خواب غفلت را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۲ - مده به چشم و دل خویش راه، غفلت را صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۳ - چنین که عقل کشیده است زیر بند ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۵ - به صید شیر نر ای بی جگر چه کار ترا؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۶ - اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا صائب تبریزی غزلیات غزل ۵۹۸ - مکن ز ساده دلی خرج چشم بد خود را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۰۰ - ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟ صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۱۳ - به اعتبار جهان هیچ کار نیست مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۲۵ - کجا به دام کشد سایه نهال مرا صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۱ - به هر که هر چه ضرورست داده اند آن را صائب تبریزی غزلیات غزل ۶۳۵ - ببین به دور لبش خط عنبرافشان را