غزل ۳۹۴۴ - سپهر نیک وبد از یکدگر جدا نکند
غزل ۳۹۵۲ - خوش آن کسان که به منت نظر جلا ندهند
غزل ۳۹۵۵ - خطی که گرد رخ او ز مشک ناب بود
غزل ۳۹۵۷ - ترا اگر به نیاز احتیاج خواهد بود
غزل ۳۹۶۰ - عرق به پاکی گوهر کجا چو باده بود
غزل ۳۹۶۳ - اسیر جبه ودستار چند خواهی بود
غزل ۳۹۶۶ - به گریه نقطه خال تو از نظر نرود
غزل ۳۹۶۸ - به تیغ از سر بی مغز آرزو نرود
غزل ۳۹۶۹ - مباد اهل عمل بیخود از شراب شود
غزل ۳۹۷۲ - کسی که کشته آن تیغ آبدار شود
غزل ۳۹۷۳ - دل فسرده ز داغ آتشین عذار شود
غزل ۳۹۷۴ - اگر کسی متوسل به چاره ساز شود
غزل ۳۹۷۶ - غبار معصیت از عفو پایمال شود
غزل ۳۹۷۷ - گرسنه چشم کجا سیر از نوال شود
غزل ۳۹۷۸ - سخن بجا چو بود رتبه اش زیاده شود
غزل ۳۹۸۱ - به چشم شوخ رگ خواب تازیانه شود
غزل ۳۹۸۲ - اسیر عشق تو دلتنگ از الم نشود
غزل ۳۹۸۵ - سواد شب دل شب زنده دار می خواهد
غزل ۳۹۸۶ - به درد هر که برآید دوا نمی خواهد
غزل ۳۹۸۸ - ز آفتاب اگر خلق چشم آب دهد