شماره ۵۶۸ - اهل عالم که ز اقبال هما می گویند
شماره ۵۹۵ - برای طعنه ی ما این همه چه در جوشند
شماره ۶۲۸ - سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد
شماره ۶۳۰ - دل پی لاله رخان همچو صبا می گردد
شماره ۶۳۶ - شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
شماره ۶۵۶ - ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید
شماره ۶۷۰ - ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیر
شماره ۷۱۹ - کنم برای جنون یارب از که سامان قرض
شماره ۷۴۲ - بس است، این همه زاهد مکن ادای خنک
شماره ۷۵۷ - جام می در کف ز کوی او جدایی می کنم
شماره ۷۸۹ - سر از کجاست که چون لاله فکر تاج کنیم
شماره ۸۲۸ - کرشمه سنج نگاه ستیزه جویانیم
شماره ۸۵۶ - چه آب و خاک و چه نیکویی سرشت است این
شماره ۸۷۲ - ز دست ساقی، تا کی پیاله نوشیدن؟
شمارهٔ ۱۴ - مذمت جمعی حساد
شمارهٔ ۱۵ - گرفتن طلب خود از خواجه ی ممسک
شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا
شمارهٔ ۳۸ - هست کارم به مجلسی که درو
شمارهٔ ۳۹ - هجو کاتب
شماره ۴۱ - کار با جمعی مرا افتاده در بحث سخن