اندوه

عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۵ - کسی کز فقر جوید کام، درویش کی ماند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۶ - لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۸ - غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۲۵ - کسی میوهٔ غم ز باغم نَخُورد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۲۶ - کنون که دیده خریدیم، باغ ها گم شد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۳۱ - دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۳۶ - از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۳۸ - بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۴۹ - شبی که در قدم وصل یار می گذرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۵۸ - معلوم کز ترشح اشکی چه کم شود بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۰۵ - نشد آنکه شعلهٔ وحشتی به دل فسرده فسون‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۴۱ - عقل اگر صد انجمن تدبیر روشن می‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۴۲ - بولهوس از سبک سری حفظ سخن نمی‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۴۴ - قامت خم‌کز حیا سوی زمین رو می‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۴۶ - با هستی‌ام وداع تو و من چه می‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۴۷ - بر اهل فضل دانش و فن‌گریه می‌کند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۶۲ - آنها که لاف افسر و اورنگ می‌زنند بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۸۶ - دبده را مژگان بهم آوردنی درکار بود بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۸۸ - مطلبی‌ گر بود از هستی همین آزار بود بیدل دهلوی غزلیات غزل ۱۴۸۹ - شب که در بزم ادب قانون حیرت‌ساز بود