اندوه

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۶۳ - دل من خون شد و جانان نداند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۶۶ - مهی چون او به دست من نیفتد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۷۲ - گهیت از آشنایان یاد ناید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۷۴ - صبا آمد، ولی دل بازنامد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۷۶ - غم من شادی کس را نپرسد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۷۹ - وقتی دل ما ازان ما بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۵۹۱ - آن دوست که بود خصم جان شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۰۲ - بیداد غم، ار دلم بگوید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۰۵ - برنامد آهی از دلم، زلفت پریشان از چه شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۰۶ - دیرینه دردی داشتم، بازم همان آغاز شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۰۹ - سیمین تن و خارا دلی، گر گفتنم یارا بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۲۰ - چند ز دور بینمت، وه که دلم کباب شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۲۱ - سال نو است و عشق نو عشرت یار من چه شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۳۲ - ای خوش آن وقتی که آن بدعهد با ما یار بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۳۴ - تا جهان بود، از جهان هرگز دلم خرم نبود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۴۵ - دل ز دست من برفت و آرزوی دل بماند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۶۷ - کافر خونخواه دنبال شکاری می رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۷۱ - از دل غمگین هوای دلستانم چون رود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۸۵ - گر نمی بینم دمی در روی او غم می کشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۸۷ - هر کسی را در بهاران دل به گلزاری کشد