اندوه

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۶۹۳ - برهم بماند دیده، کس ازان سوار نامد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۰۳ - رسم خونریز در آن خوی جفاساز بماند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۱۰ - خوبرویان به دل سوخته ساغر ندهند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۱۲ - هر شب از سینه من تیر بلا می گذرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۱۳ - شب ز سوزی که برین جان حزین می گذرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۳۵ - باشد آن روز که آن فتنه به ما باز آید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۴۵ - بس که خون جگر از راه نظر بیرون شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۵۴ - هر کسی سبزه و صحرا و گلستان خواهد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۶۴ - دوش در خواب مرا بابت خودکاری بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۷۶ - باز یاد آن شبم دیوانه کرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۸۲ - عافیت را بر زمین گردی نماند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۷۹۷ - دلم از بخت گهی شاد نبود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۰۳ - باز گرفتار شد دل که درین سینه بود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۱۶ - من دلبری ندیدم کش زین نهاد باشد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۲۶ - دل شد ز دست ما را با یار ما که گوید؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۳۲ - عهدی که بود با منت، آن گوییا نبود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۴۸ - باد آمد و ز گمشده من خبر نداد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۶۳ - شبها اسیر دردم و خوابم نمی برد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۶۷ - ناگاه پیش ازان که کسی را خبر شود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۷۱ - کاری ست در سرم که به سامان نمی شود