اندوه

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۴۰ - ببین که باز به دست تو اوفتاد دلم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۴۶ - به جان رسیدم و از دل خبر نمی یابم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۵۱ - خراب گشتم و با خویش بس نمی آیم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۵۷ - نیامده ست به چشم آدمی بدین سانم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۵۸ - چنین که غمزه خوبان نشست در کینم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۶۴ - غم کشی چند یار خویش کنم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۷۴ - دوش می رفت و آه می کردم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۷۷ - من اگر دوستت همی دارم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۸۷ - دوستان در ره دل سنگ گران است تنم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۴۹۶ - ماهی رود و من همه شب خواب ندانم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۱ - وقتی ازین پیش تر خوشدلیی داشتیم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۳ - از پس عمر شبی هم نفس یار شدم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۶ - همی رفتی و می گفتند اندر حسن فردست این امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۰۹ - بهار آمد، ولی سرو گلستان چون توان کردن امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۲۷ - از همچو تویی برید نتوان امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۳۲ - تا از بر تو جدا شدم من امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۳۶ - ماهی گذشت و شب نخفت این دیده بیدار من امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۴۲ - بالای تست این پیش من یا سرو بستا نیست این امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۴۵ - خواب ز چشم من بشد، چشم تو بست خواب من امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۵۷۳ - ای دور مانده از نظر دورماندگان