اندوه

قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۵۳ - از چشمه‌سار چشمم از بس که نم برآید قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۵۵ - باز از مرغان دلم حرف سمندر می‌زند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۶۸ - کی غم دهر خراب می نابم دارد؟ قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۷۰ - چون غنچه دلم از نم خون زنگ برآورد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۷۵ - باز تیر ستمت رخنه‌گر جان که شد؟ قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۸۰ - نام تو بردم آتش شوقم به جان فتاد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۸۶ - بر سر پیمانه غم هرگز این صحبت نبود قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۵ - کسی کو عشق‌بازی پیشه دارد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۱۹۷ - رشک نام او زبانم را ز غیرت لال کرد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۱ - در مجلسی که احباب شرب مدام کردند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۳ - رسد گر بر لبم جان، چون رسی، ناچار برگردد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۰۸ - عجب قیدی‌ست عشق سخت بنیاد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۰ - باده گر فردا خورم، عالم کنون پر می‌شود قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۱ - آسودگی نصیب دل زار کس مباد! قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۲ - دگر به وسوسه توبه‌ام دماغ نماند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۱۳ - بیا که بی تو مرا نور در چراغ نماند قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۳۳ - گر گشایم لب دمی، عالم پر افغان می‌شود قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۳۵ - ز دلها درد دل برداشتن هم عالمی دارد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۳۹ - هرگزم چون لاله دل بی داغ ته بر ته مباد قدسی مشهدی غزلیات شماره ۲۴۱ - دو روزه هجر تو با جان دوستان آن کرد