اندوه

قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۴۱ - چون غنچه بجز پرده دل نیست پناهم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۵۲ - عافیت غم را مداوا کرد و زین غم سوختم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۵۳ - شکل گردابی به گرد خود ز مژگان می‌کشم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۵۵ - دایم چو غنچه سر به گریبان گریستم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۵۹ - ما در صبح طرب، ز آب و گل غم بسته‌ایم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۶۰ - در بزم طرب، باده نابی نکشیدیم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۶۶ - قسمت نگر که نوشم، می از ایاغ مردم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۶۸ - امشب ز دیده از قدح افزون گریستم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۶۹ - خضر اگر آب حیات آورد، خون دانسته‌ام قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۷۰ - بر سر کوی تو عمری شد که ما افتاده‌ایم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۷۴ - من صید زخم‌خورده از پا فتاده‌ام قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۷۶ - با یارم و در دفع غم اسباب ندارم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۸۴ - هرگز به بزم وصل، شبی جا نکرده‌ام قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۸۹ - دلی از قید آسایش چو عشق آزاد می‌خواهم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۹۶ - گر ز چنگ شحنه هجران امان می‌یافتم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۳۹۹ - ما حرف سود خویش برای زیان زدیم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴۰۰ - دوش بر خاک درت عرض جبین می‌کردم قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴۰۹ - .............................. قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴۱۰ - حیرانم از افسردگی، در کار و بار خویشتن قدسی مشهدی غزلیات شماره ۴۲۲ - مردم ز تیرگی، نفسی بی‌نقاب شو