اندوه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۰ - تجلی بر نمی تابی، ز بی تابی چه سود اینجا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۳ - گریه طوفان می کند از نکهت محبوب ما سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۴ - می دهد سیل سراغ ره ویرانه ی ما سلیم تهرانی غزلیات شماره ۴۶ - آن بلبلم که هرگاه، از دل کشم فغان را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۶ - می جهد برق ز آه دل غم پیشه ی ما سلیم تهرانی غزلیات شماره ۵۸ - مدعی کو تا چراغ محفلم بیند ترا سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۰ - نشد درست به هندوستان شکسته ی ما سلیم تهرانی غزلیات شماره ۶۸ - دلم به عشق هلاک است کینه خواهی را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۳ - تا چند کنی خون دل صاحب نظران را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۸۱ - چو غنچه جمع کن از خار عشق دامان را سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۳ - بخت بد با اخترم هر شب به جنگ افتاده است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۰۸ - دلم شکفته نگردد ز بس جهان تنگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۱ - شد خزان و در چمن رنگ دگر افلاک ریخت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۱۶ - ساقی چه دهی پند من این بزم شراب است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۱ - بیار می که غمم باز در هجوم گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۹ - بی سبب کی دامنم از گریه چون دریا پر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۴۱ - شعله ی شوقم و از شرم زبانم لال است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۰ - رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۲ - بیا که صحبت مرغان بوستان گرم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۳ - مرا ز آتش تب مغز استخوان خنک است